adoracja\10

Adoracja


Czym jest adoracja?

Czym jest adoracja, jeśli nie zbliżeniem się do Jezusa, aby rozmawiać z Nim, aby oddać Mu naszą miłość, aby ofiarować Mu nasze serce, całe nasze jestestwo? Adoracja pełna wiary zostawia w duszy ludzkiej wielki pokój, daje niezmiernie wielkie pocieszenie, a przede wszystkim przynosi niezliczone dobra duchowe.


Odprawiajmy zawsze dobrze nasze adoracje

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest wielką modlitwą, na którą powinniśmy kłaść potężny nacisk. Ono dopełnia i udoskonala Komunię świętą i doprowadza do nawiązania osobistego i rzeczywistego kontaktu z całą łaską, którą otrzymaliśmy w Eucharystii. Odprawiajmy zawsze dobrze nasze adoracje, (...) abyśmy rzeczywiście otrzymali poznanie Jezusa i zostali w Niego wszczepieni.


adoracja\17 Cel adoracji

Adoracja to nie zbiór modlitw; adoracja w rzeczywistości jest Wizytą. To tak jakbyśmy szli odwiedzić drogą nam osobę, na przykład matkę. Wtedy zazwyczaj wymieniamy pozdrowienia, przekazujemy sobie wiadomości, obdarowujemy się prezentami, czynimy różnorakie obietnice... Nawiedzanie Najświętszego Sakramentu ma na celu wszczepienie naszego życia w Jezusa Chrystusa. To znaczy, że ma ono nas prowadzić do zanurzenia w Jezusie, do życia dla Jezusa i z Jezusem.


Przed tabernakulum jesteśmy przedstawicielami ludzkości

Gdy trwacie na adoracji, uważajcie siebie [Pobożne Uczennice] za przedstawicielki całej ludzkości wobec tabernakulum; przedstawiajcie Bogu potrzeby wszystkich ludzi. (...) Aby On zesłał siły tym, którzy są słabi, i dał światło tym, którzy trwają w ciemności. (Proście), aby dusze ludzkie wyrzekły się grzechu, aby Jezus pokonał opór grzeszników, aby dane zostało uświęcenie i gorliwość duszom poświęconym Bogu. Jezus powierzył wam posługę reprezentowania całej ludzkości przed tabernakulum. Takie jest wasze powołanie, a jest nim posługa miłości!


Nawiedzenie to czas duchowego postępu

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu to czas, w którym podporządkowuje się wiedzę i działalność apostolską szerzeniu chwały Bożej i zbawieniu oraz uświęceniu nas samych. Wierność praktyce nawiedzania Najświętszego Sakramentu to jeden z najskuteczniejszych środków do prowadzenia gorliwego życia i do czynienia postępu w cnotach. W pierwszej części nawiedzenia powinno się czytać przede wszystkim Pismo święte, a zwłaszcza Ewangelię i Listy św. Pawła.


adoracja\16 Nawiedzenie nadaje ton naszym dniom

Nawiedzenie nadaje ton naszym dniom i dowartościowuje inne działania i modlitwy. Nawiedzenie zapewnia większe owoce płynące z Ofiary Mszy świętej. Podczas nawiedzenia słuchamy tego, co Bóg nam chce powiedzieć, oraz dajemy Mu to, o co prosi, przyjmując dary, które nam przygotował.


Nawiedzenie jest sekretem naszej przemiany w Chrystusie

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest potężnym środkiem prowadzącym do pełnego życia i zjednoczenia z Jezusem Chrystusem. Pomaga skutecznie przezwyciężać miernotę i formować dojrzałą osobowość zakorzenioną w Chrystusie Jest ono sekretem naszej przemiany w Chrystusie, o której pisze św. Paweł: 'Żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus'.


Dla apostoła godzina codziennej adoracji jest niezbędna

W Rodzinie Świętego Pawła godzina codziennej adoracji jest niezbędna; jest szczególnie konieczna dla rozkwitu apostolstwa. Podejmowalibyśmy straszne ryzyko odpowiedzialności, gdybyśmy jej sobie nie wyznaczyli. Zakonnik-paulista nie miałby wystarczającego pożywienia dla swojego życia duchowego i apostolstwa.


adoracja\6 Nawiedzenie dla apostoła jest jak audiencja

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu dla apostoła jest audiencją albo szkołą, w której uczeń albo szafarz spotyka się z Boskim Nauczycielem.


Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest oddaniem czci Eucharystii

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest oddaniem czci Eucharystii, która jest jakby tronem łaski, [w tym przypadku już] poza Mszą świętą i Komunią świętą. Jest ona przedsionkiem nieba - wytchnieniem i przygotowaniem do przeżywania wizji uszczęśliwiającej w niebie. Daje łaskę, światło, umocnienie.


Coraz piękniejsza intymność z Jezusem

Wkraczajmy w coraz piękniejszą intymność z Jezusem podczas adoracji. Zwracajmy się do Niego słowami: 'Panie, naucz mnie modlić się'. A później wypowiadajmy w cichości: 'Panie, mów do mojego serca; Jezu, mów do mojej duszy'. I Jezus da nam światło, abyśmy zrozumieli wiele tajemnic, których On nauczał; i da nam siłę, abyśmy praktykowali wiele nauk, które On przekazał. Jakże przepiękne są adoracje! Wejść w rozmowę z Boskim Mistrzem, to mówić w cichości swego serca: 'Pomóż mi, bo jestem niepojętny. Naucz mnie postępować w Twojej prawdzie. Przekaż mi swoją mądrość. Pomóż mi, bo jestem słaby. Umocnij mnie Twoimi łaskami, bo Ty jesteś bogaty i potężny. Udziel mi wielu łask, abym był Twoim wiernym uczniem'.


adoracja\13 Nawiedzenie to...

Czymże jest Nawiedzenie? Jest to spotkanie duszy i całego naszego człowieczeństwa z Jezusem. To nędzne stworzenie spotyka się ze swoim Stwórcą. Uczeń staje wobec Boskiego Mistrza. Chory spotyka się z Lekarzem dusz. Ubogi zwraca się o pomoc do Bogatego. Spragniony pije z przeobfitego Źródła. Słaby staje przed Bogiem Wszechmogącym. Kuszony szuka pewnego Schronienia. Ślepy szuka Światła. Przyjaciel idzie do prawdziwego Przyjaciela. Zagubiona owca zostaje znaleziona przez Boskiego Pasterza. Zbłąkane serce znajduje Drogę. Głupi odnajduje Mądrość. Oblubienica spotyka Oblubieńca duszy. 'Nic' znajduje 'Wszystko'. Zrozpaczony odnajduje Pocieszyciela. Młodzieniec znajduje receptę na życie. (Nawiedzenie) to odpowiedź należna Temu, który jest naszym Gościem, Domownikiem, Bratem, Zbawieniem. On jest Nauczycielem wiary, moralności, modlitwy; a naszym obowiązkiem jest uczęszczać do jego szkoły. Nawiedzenie jest praktyką, która najmocniej nas ukierunkowuje i wpływa na nasze życie i apostolstwo. On zbiera w sobie niedojrzałe owoce wszystkich praktyk pobożności i prowadzi je do osiągnięcia dojrzałości. Jest wielkim środkiem umożliwiającym nam pełne życie z Jezusem Chrystusem. Jest wielkim środkiem umożliwiającym przezwyciężenie pychy i uformowanie dojrzałej osobowości w Jezusie Chrystusie. Jest tajemnicą naszej przemiany w Chrystusie: 'Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus' (Gal 2, 20). Jest wczuwaniem się w relacje Jezusa z Ojcem i z całą ludzkością. Jest gwarancją wytrwałości...


adoracja\11 Wierność nawiedzeniu

...Prawdziwe Nawiedzenie jest dialogiem duszy, który przenika wszystkie godziny, zajęcia, myśli, relacje... Jest jak krew albo życiodajny strumień, który wpływa na wszystko, przekazuje ducha także najzwyklejszym rzeczom; formuje tę duchowość, którą się żyje i później przekazuje innym. Ono kształtuje ducha modlitwy, który - jeżeli jest rozwijany - przekształca każdą pracę w modlitwę.


Owoce dobrze odprawionej adoracji

Jeśli ktoś dobrze odprawia adorację przed Najświętszym Sakramentem, wtedy jest dobrze przygotowany do Komunii świętej i ma wiele do powiedzenia Jezusowi. Wytwarza się więc między osobą a Jezusem święta rozmowa, wyrażająca się w prośbie: 'Mów, Panie, bo sługa Twój słucha' (1 Sm 3, 9). Przyjaciel przyjmuje przyjaciela; tak dusza, która kocha Boga, przyjmuje swego Umiłowanego. I wtedy, jeśli adoracje są dobrze odprawiane, nie będzie brakować słów do powiedzenia Panu; zwierzeń czynionych Panu; łask do uproszenia u Pana. Wówczas nadstawi się uszy na słowa, które pozwoli nam usłyszeć Pan w naszym sercu.


Kontemplujmy Jezusa

Podczas nawiedzenia Najświętszego Sakramentu kontemplujmy Jezusa we wszystkich etapach Jego życia. Być może dusza nasza tak się ukierunkuje na Chrystusa, że nie będzie chciała czytać nic poza Ewangelią.


Patrzcie na tabernakulum

Może się także zdarzyć, że będzie nam trudno odprawiać adorację. (W takich przypadkach) często wystarczy jedno spojrzenie na tabernakulum. Trzeba mieć zawsze wzrok zwrócony na tabernakulum, a szczególnie wtedy, kiedy Jezus jest wystawiony do publicznej czy prywatnej adoracji.


Pocieszcie Jezusa

Kiedy odprawiacie adorację w nocy, módlcie się, aby podczas nocy było popełnianych jak najmniej grzechów. Ile zabaw i niestosownych rozrywek odbywa się w czasie nocy... Noc swoją ciemnością zakrywa wiele grzechów i Jezus jest wówczas znieważany, ale wy Go pocieszycie. Jaka to wielka rzecz!


adoracja\20 Wynagradzajcie...

Wynagradzać zło i grzech trzeba modlitwą, a szczególnie adoracją. Świat... bez światła wiary wydaje się, że jest coraz bardziej zwrócony ku złu, aby pomnażać grzechy, które sprzeciwiają się naturze i samemu rozsądkowi. A więc wynagradzajcie, aby Pan oświecił wiele dusz, a z tabernakulum wypływało światło... które dotrze do całego świata, na wszystkie kontynenty, do wszystkich krajów... do każdej osoby.


Po co adoracje?

Na co adoracje, jeśli nie przynoszą owoców świętości?


W małej Hostii mieszka Ten, który wszystko uczynił.

W małej Hostii mieszka Ten, który wszystko uczynił. Jezus Chrystus jest radością błogosławionych w niebie, Zakonnikiem Ojca, Wiatykiem udzielającym życia, najwierniejszym Przyjacielem, Najwyższym Dobrem i wiecznym szczęściem.


Wszystko otrzymaliście z tabernakulum

Wszystko otrzymaliście z tabernakulum. Kiedy płonie w ludzkich sercach płomień, nie jest możliwe, aby zdusić go. Niech więc rozprzestrzenia się, oświeca i ogrzewa, i jak pochodnia niech zapali inne pochodnie serc ludzkich, niechaj rozpali człowiecze serca, aby miłowały, ożywione płomieniem apostolskiej gorliwości.


adoracja\18 Adorujemy w tabernakulum Słowo Boże

Adorujemy w tabernakulum, które jest prawdziwym Żłóbkiem, Słowo Boże, współistotne Ojcu, które zostało zrodzone w czasie z Maryi i ma się narodzić w każdej duszy ludzkiej przez łaskę, w nieustannym oczekiwaniu, że zrodzi się w nas w wieczności.


Trwajmy sercem przed tabernakulum

To tabernakulum, które macie w kaplicy, jest nie tylko po to, aby przed nim ustawiać najpiękniejsze kwiaty, jakie możecie znaleźć w domu. To wasze serca powinny być jak najpiękniejsze kwiaty przed Panem! Myślcie często: mam tu wielki skarb; jutro przyjmę Jezusa, który jest tutaj cały dany dla mnie, tak jakbym był sam jedyny na świecie!


W szkole Jezusa

Jest pewna wiedza, która pochodzi tylko z tabernakulum. Kto odprawia dobrze adoracje i wchodzi w zażyłość z Jezusem, ten nabywa powoli tę wiedzę, która jest nazwana wiedzą Boską - wiedzą świętych. Jezus poucza dusze, które wchodzą w tę zażyłość, aby Go coraz bardziej kochały, aby ich serca coraz bardziej były podobne do Jego Serca.


Odchodzimy stamtąd oświeceni i umocnieni...

Kto zbliża się do tabernakulum poniżony, zagubiony, niezdecydowany z powodu wielkich trudności, choćby nawet materialnych, ten odchodzi oświecony, umocniony, świadomy tego, co może i powinien czynić.


Zakotwiczmy nasze życie w tabernakulum

Konieczne jest zakotwiczenie naszego życia w tabernakulum. Tylko dzięki modlitwie nasze dzieła będą miały ducha i przyniosą stałe owoce oraz będą miały prawdziwą wartość w wieczności.



Wpatrując się w oblicze Jezusa spróbujmy zastanowić się dzisiaj nad tym:
Czy umiemy Go słuchać?
Czy potrafimy zamilknąć, by skupić się na tym, co chce nam powiedzieć?

adoracja/25.jpg

Oczekując nadejścia Pana, Eliasz widział gwałtowną wichurę, trzęsienie ziemi i ogień. Boga nie było jednak w żadnym z tych szalejących żywiołów Nadszedł dopiero wraz z łagodnym powiewem. Aby usłyszeć jego delikatny szmer, trzeba jednak wpierw samemu zamilknąć. (1 Krl 19, 11-14)


Z Dzienniczka św. S. Faustyny:

Milczenie jest mieczem w walce duchowej, nie dojdzie do świętości nigdy dusza gadatliwa. Jesteśmy wrażliwi na mowy i zaraz chcemy odpowiadać, a nie zważamy na to czy jest w tym wola Boża, żebyśmy mówili. Dusza milcząca jest silna, wszystkie przeciwności nie zaszkodzą jej, jeżeli wytrwa w milczeniu. Dusza milcząca jest zdolna do najgłębszego zjednoczenia się z Bogiem, ona żyje prawie zawsze pod natchnieniem Ducha św. Bóg w duszy milczącej działa bez przeszkody.

Najczęściej szukamy słów Pana Jezusa. Jesteśmy łakomi cudów. Tymczasem nie zwracamy uwagi na to, że sama obecność Jezusa uspokaja, leczy i wypędza zło. Sami chcemy dużo mówić i działać. Martwimy się, że nie mówimy wielkich rzeczy i nic wielkiego nie dzieje się w naszym życiu. Nie potrafimy po prostu pobyć przy Jezusie, który jest przy nas obecny bez słów i cudów. Wejdźmy czasem do kaplicy i posiedźmy tu trochę, nie mówiąc nic. Po prostu pobądźmy razem z Nim. Jezus też często milczy. On po prostu jest. Milczenie prosi o milczenie. Tak mogą porozumieć się tylko ci, którzy się kochają.


adoracja/27.jpg Z Dzienniczka św. S. Faustyny:

Według mojego pojęcia i doświadczenia, to reguła o milczeniu powinna być na pierwszym miejscu. Bóg nie udziela się duszy gadatliwej. Jest ona pusta we własnym wnętrzu. Nie ma w niej ani cnót gruntownych, ani poufałości z Bogiem. Nie ma mowy o życiu głębszym, o słodkim pokoju i ciszy, której mieszka Bóg. Dusza, nie zaznawszy słodyczy ciszy wewnętrznej, jest duchem niespokojnym i mąci tę ciszę innym.

Widziałam wiele dusz w przepaściach piekielnych za niezachowanie milczenia. Same mi to powiedziały, kiedy je zapytałam, co było przyczyną ich zguby. Mój Boże, co za ból, bo przecież mogły być nie tylko w niebie, ale nawet i święte


Tomasz a Kempis - "O naśladowaniu Chrystusa":

Nie wdawaj się w niepotrzebne rozmowy, zaniechaj próżniaczych rozrywek, nie przysłuchuj się nowinom i plotkom, a znajdziesz sporo sposobnego czasu do pobożnego rozmyślania. Łatwiej jest zupełnie milczeć niż nie uchybić słowem.

Gdy chcesz wzbudzić w sobie żal serdeczny, wejdź do swojej izdebki i oddal od siebie zgiełk świata. W milczeniu i ciszy doskonali się dusza pobożna i przenika tajniki Pisma św. Tam znajduje potoki łez, którymi obmywa się i oczyszcza, aby jeszcze poufalej złączyć się ze swoim Stwórcą.


Z Dzienniczka św. S. Faustyny:

Duch Święty nie mówi do duszy rozproszonej i gadatliwej, ale przemawia przez swe ciche natchnienia do duszy skupionej i milczącej. Gdyby było ściśle zachowane milczenie, nie byłoby szemrań, rozgoryczeń, obmów, plotek, nie byłaby szarpana miłość bliźniego; jednym słowem. wiele błędów by upadło. Usta milczące są czystym złotem i świadczą o wewnętrznej świętości.


adoracja\45
W krótkiej refleksji niech każdy z nas postawi sobie pytanie:
Jak wygląda moje milczenie?
Czy widzę jego głęboki sens, czy może traktuję je tylko jako przykrą konieczność?
Czy jestem świadom, że moje milczenie nie powinno polegać tylko na zewnętrznym wyciszeniu, ale także, a może przede wszystkim na wewnętrznym skupieniu?
Czy nie łamię go pod byle pretekstem?

Czas milczenia jest wielkim darem Boga. Jest z pewnością pragnieniem wielu ludzi, którzy zabiegani i przytłoczeni masą codziennych spraw, chcieliby, choć przez chwilę przystanąć i zastanowić się nad własnym życiem. Czy zatem potrafię dobrze wykorzystać ten błogosławiony czas, który daje mi Bóg? (Chwila przerwy)

C: Jeśli dostrzegliśmy jakieś uchybienia, prośmy Boga, aby je nam przebaczył i dał siłę do ich przezwyciężenia. Módlmy się słowami, których nauczył nas Chrystus: Ojcze nasz...

Panie Jezu Chryste, cichy i pokornego serca, spraw, abyśmy byli bardziej skłonni do słuchania aniżeli do mówienia, a usłyszawszy Twój głos, umieli zawsze iść za nim. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen



Czym jest modlitwa adoracyjna? Co ona daje?

adoracja\41

Po pierwsze adoracja uzmysławia nam sam fakt naszego istnienia. Często żyjemy jakby w transie. Nieraz jesteśmy tak bardzo zajęci produkowaniem i konsumowaniem dóbr, iż jesteśmy jakby nieświadomi siebie. Zajmujemy się rzeczami, zlewamy się z nimi. Adoracja odrywa nas od rzeczy i uczy nas dobrego ich używania. Uczy osobowego stosunku do życia -- własnego i naszych bliźnich. Życie ludzkie samo w sobie posiada wartość. Nie domaga się ono w jakiś sposób absolutny sukcesów, dobrej opinii czy innych rzeczy. Nie jesteśmy zależni od rzeczy (por. Łk 2, 15). Dzięki adoracji możemy oddzielać plewy od ziarna i uczyć się kochać nasze życie także wtedy, gdy naznaczone jest ono kruchością, słabością i ubóstwem.


Po drugie adoracja umożliwia nam stawanie w obecności Boga i ludzi. Świadomość siebie jest potrzebna po to, by wyjść od siebie i przejść do Boga, a w Bogu do ludzi. Adoracja dokonuje się we wspólnocie Kościoła. Adoracja nie jest alternatywą miłości bliźniego. Ona prowadzi do miłości ludzi. Gdybyśmy chcieli ukryć się w kruchcie kościoła, ponieważ świat jest zły, wówczas nasza religijność odgradzałaby nas od ludzi. Byłaby to chora duchowość, chora modlitwa. Modlitwa wychodzi od Boga i prowadzi do ludzi. Jednym z istotnych celów naszej modlitwy jest komunia z bliźnimi.


Po trzecie adoracja prowadzi nas ku zdziwieniu, ku kontemplacji Boga, ludzi i nas samych. Zarówno na świecie jak i w naszym życiu nic nie jest oczywiste. Wszystko jest nieprzewidzianym darem. Adoracja leczy nas z postawy roszczeniowej. Adoracja rodzi wdzięczność. Adoracja posiada ścisły związek z Eucharystią. Najpełniejszą formą adoracji jest trwanie w obecności Eucharystii - Najświętszego Sakramentu. Im bardziej zbliżamy się do Boga, im pełniej wnikamy w Boga, tym głębiej rozumiemy, że wszystko jest tajemnicą: Bóg, drugi człowiek, a także my - sami dla siebie.


Adoracja nie wyjaśnia nam tajemnicy Boga ani też tajemnicy ludzkiego istnienia. Adoracja nie rozwiązuje też problemów w jakiś sposób automatyczny. Z adoracji wynosimy raczej wiele twórczych pytań i wątpliwości. A mimo to adoracja wprowadza w nas głęboki pokój wewnętrzny, radość, zaufanie; zaufanie do Boga i do własnego życia, zaufanie do bliźnich.


Z ojcem Józefem Augustynem SJ rozmawiała Anna Foltańska
© 1996-1999 Mateusz

Więcej na - Czym jest modlitwa adoracyjna. Co nam daje?




Adoracja


Pliki formatu PDF

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja-maryjna.pdf 41 Kb    351
 adoracja.pdf 4.4 Mb    457
 modlitwa-do-pieciu-ran-zbawiciela.pdf 541 Kb    602
 o-pio-adoracja-milosci.pdf 167 Kb    501
 sw-aniolowie.pdf 152 Kb    379

Pliki tekstowe

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja-maryjna.doc 39 Kb    341
 adwent-adoracja.doc 31 Kb    488
 bog-bogaty-w-milosierdzie.doc 29 Kb    417
 bog-zapowiada-zbawienie-w-synu.doc 34 Kb    416
 bog-zaprasza-do-pelni-szczescia.doc 30 Kb    435
 boze-milosierdzie.doc 41 Kb    2215
 budowac-na-skale.doc 35 Kb    399
 byc-blisko-chrystusa.doc 35 Kb    454
 byc-przed-jezusem.doc 66 Kb    423
 byc-szczesliwym-dla-mlodziezy.doc 43 Kb    532
 chrystus-jest-skala.doc 38 Kb    436
 chrystus-prowadzi-do-szczescia.doc 38 Kb    438
 chrystus-zrodlo-wody-zywej.doc 39 Kb    516
 chrystusa-ubogiego.doc 186 Kb    411
 chwalmy-pana.doc 35 Kb    469
 czcic-chrystusa-eucharystycznego.doc 328 Kb    418
 czuwanie-maryjne-dla-mlodziezy.doc 42 Kb    456
 czuwanie-modlitewne-jp2.doc 109 Kb    713
 czym-jest-i-co-daje-modlitwa-adoracyjna.doc 65 Kb    621
 grobu-bozego-2.doc 53 Kb    594
 grobu-bozego-dla-mlodziezy.doc 57 Kb    526
 grobu-bozego-wiara-nadzieja-milosc.doc 98 Kb    485
 grobu-bozego.doc 108 Kb    452
 jpII-o-eucharystii.doc 46 Kb    491
 krzyza-z-mauriaca.doc 48 Kb    697
 maryjna.doc 39 Kb    478
 mlodziezy.doc 58 Kb    489
 na-I-niedziele-miesiaca-rok-a.doc 60 Kb    474
 najswietszego-sakramentu-2.doc 56 Kb    435
 najswietszego-sakramentu-3.doc 44 Kb    491
 najswietszego-sakramentu-4.doc 47 Kb    518
 najswietszego-sakramentu.doc 28 Kb    430
 nawracajcie-sie.doc 31 Kb    471
 wielka-sobota.doc 112 Kb    594
 wielki-czwartek-dla-mlodziezy.doc 45 Kb    684
 wielki-piatek-1.doc 38 Kb    450
 wielki-piatek-2.doc 51 Kb    457
 wielki-piatek-dla-mlodziezy.doc 54 Kb    452
 wielki-piatek.doc 41 Kb    592
 wielki-post-o.pio.doc 51 Kb    462
 wielki-post.doc 34 Kb    466

Albumy Fotograficzne

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja.html 7.86 Kb    500

Prezentacje

nazwa plikuwymiarpobrań

Pliki audio

nazwa plikuwymiarpobrań

Pliki video

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja-swarzewo-1.mp4 39.13 Mb    377
 adoracja-uwolnienie-uzdrowienie-2.mp4 133.28 Mb    399

Pliki na tablety i czytniki

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja-maryjna.epub 6 Kb    320


 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 05:13 UT,
zachód słońca 15:25 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 296 dzień i 44 tydzień r.
do końca roku pozostało 69 dni
Imieniny obchodzą:
Marleny, Edwarda, Seweryna
Twoje IP: 54.196.72.162
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
28.05.2017
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II