Święto Ofiarowania Pańskiego,

znane jest także pod nazwą Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny, a u nas w Polsce Matki Boskiej Gromnicznej.

Andriej Rublow, fragment - „Ofiarowanie Chrystusa w świątyni”

19.jpg

Oczyszczenie Matki Boskiej

Najczystsza Matka, z Dzieckiem na ręku, staje w świątyni progu,

By się oczyścić. Dziecię poświęcić, w ofierze złożyć je Bogu.

Tyś przecież czysta; Anioł poświadcza. Pocóż Tobie ofiara?

Dziecina Twoja, którą nam dajesz. Pan nasz, ufność i wiara.

My znamy chęci. Matko chwalebna - dajesz przykład pokory,

Bo dumny człowiek, grzesznik, przestępca, rzadko do niej jest skory.

Więc klęka w bramie. Syna oddaje, kapłan bierze je w ręce;

Natchniony starzec, Symeon wierny, mówi w szczerej podzięce:

Dziękuję, Panie, żeś mi pozwolił widzieć świata zbawienie,

Narodów chwałę. Przyjmij, mój Zbawco, pokłon i uwielbienie.

Do Matki-Dziewicy, w duchu proroczym, słowa smutku powiada

Miecz serce zrani, męczyć gdy będą Zbawcę ludzi - i biada.

W tej chwili dusza Marji Panny jakby Bożym kapłanem

Oddaje niebu, po dobrej woli, co z nieba było Jej danem.

My pamięć Twoją dziś obchodzimy, Twą świętość, czystość, pokorę,

I Ciebie dzisiaj kornie prosimy: Bądź nam za życia podporą.

						autor nieznany - za ks. Ewaryst Nawrowski.
						Rok Boży w liturgii i tradycji Kościoła świętego - Katowice 1931


30.jpg

Święto Ofiarowania Pańskiego było znane i uroczyście obchodzone w Jerozolimie już w IV wieku. Pątniczka hiszpańska Egeria, która wtedy odwiedzała miejsca święte w Palestynie, w swoim słynnym Dzienniczku podróży do Ziemi Świętej opisuje je w następujący sposób: „Czterdziesty dzień po Epifanii obchodzony jest tutaj niezmiernie uroczyście. Tego bowiem dnia procesja udaje się na Anastasis i wszyscy w niej biorą udział. Wszystko odbywa się jak zwykle z największą radością, jak na Wielkanoc. Wszyscy kapłani i biskup głoszą kazania o tych słowach Ewangelii, jak to czterdziestego dnia Józef i Maryja zanieśli Pana do świątyni, jak Go ujrzał Symeon i Anna prorokini (...); o tym, co powiedzieli, ujrzawszy Pana, o samym ofiarowaniu dokonanym przez rodziców. Następnie, gdy wszystko odbędzie się jak zwykle, odprawia się Tajemnicę (Mszę św.) i na tym kończy się nabożeństwo” (nr XXIV).


Z Jerozolimy rozpowszechniło się ono po całym świecie. Gdy około 540 roku wybuchła w Konstantynopolu dżuma, cesarz Justynian zarządził, aby w jego państwie święcono tę uroczystość 2 lutego. W dniu tym odbywać się miały procesje z zapalonymi świecami. Chciał przez to wyprosić, aby Zbawiciel, jak kiedyś wyszedł na spotkanie Symeona, i teraz przybył z pomocą nawiedzonym.


Wśród chrześcijan wschodnich święto Ofiarowania Pańskiego było znane jako Święto Spotkania (gr. Hypapante). Nazwa ta zwracała uwagę na istotne znaczenie święta: spotkanie Jezusa Chrystusa z Jego ludem w osobach Symeona i Anny. Pod tą samą nazwą przyjął je w VIII wieku Rzym. Papież Sergiusz I (687-701), Grek z pochodzenia, polecił w dniu 2 lutego odprawiać procesję błagalną. Wśród świąt Matki Boskiej jest ono pierwszym, w którego dniu nie było wolno wykonywać prac służebnych.


Dopiero na przełomie X i XI wieku zaczęto podkreślać inny aspekt święta - Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny. Do zmiany nazwy święta przyczynił się prawdopodobnie tekst z Ewangelii św. Łukasza: „Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu»” (por. Łk 2, 22-23). W ten sposób zmiana nazwy „Święto Spotkania” na „Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny” nadała mu charakter maryjny, podczas gdy pierwotnie było ono świętem Pańskim. W nowym kalendarzu liturgicznym (wydanym w 1969 r.) przywrócono pierwotną nazwę - Ofiarowanie Pańskie.


39.jpg

Głównym akcentem tego święta, który przewija się we wszystkich tekstach i śpiewach liturgicznych, łącznie z procesją z zapalonymi świecami - nazywanymi gromnicami - jest światło. Można zapytać: Jakie jest jego znaczenie? Światło świecy, które pulsuje blaskiem i ciepłem, rozprasza ciemności, daje jasność i wyrazistość temu, co istnieje - pozwala też widzieć rzeczy takimi, jakie są one naprawdę. To światło gromnicznej świecy, trzymanej w naszych rękach 2 lutego, oznacza Chrystusa - „Światłość prawdziwą” (por. J 1, 9). Pięknie wyraził tę prawdę sprawiedliwy i bogobojny starzec Symeon. On to, biorąc z rąk Matki Bożej Dziecię Jezus w swoje objęcia, uradowany zawołał: „Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego...” (Łk 2, 30-32). I oto w ten sposób padła odpowiedź na pytanie: kto jest Zbawicielem i gdzie jest „Światłość prawdziwa”. Dla rozproszenia wątpliwości, gdzie należy jej szukać, sam Chrystus, wskazując na siebie, mówi: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8, 12).


W naszej polskiej tradycji 2 lutego obchodzimy święto Matki Bożej Gromnicznej. Wierni przynoszą w tym dniu do kościoła przystrojoną świecę, nazywaną gromnicą. Przed poświęceniem świec i procesją kapłan wspomina, jak Symeon i Anna, prowadzeni przez Ducha Świętego, przybyli do świątyni, poznali Chrystusa i z radością wyznali wiarę w Niego. Kończąc wprowadzenie, zachęca: „Podobnie i my, zgromadzeni przez Ducha Świętego, dążmy na spotkanie z Chrystusem. Znajdziemy Go i poznamy przy łamaniu chleba, a kiedyś spotkamy się z Nim, gdy przyjdzie w chwale”. Słowa te odnoszą się do naszego sakramentalnego spotkania z Chrystusem, które nastąpi w czasie sprawowanej Eucharystii, gdy zjednoczymy się z Nim w Komunii św.


41.jpg

Po poświęceniu gromnic odbywa się procesja z zapalonymi świecami. W czasie procesji śpiewa się Pieśń Symeona: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju. Procesja przypomina, że mamy iść przez życie z Chrystusem - „Światłością świata”, aby z Nim dojść do światłości wiekuistej. Po Mszy św. wierni z zapalonymi świecami wracają do swoich domów, co wygląda szczególnie pięknie wieczorem. Po powrocie do domu płomieniem świecy czynią na futrynie drzwi znak krzyża, z nadzieją, że zło nie będzie miało dostępu do tego miejsca. Świeca gromniczna winna być otoczona szacunkiem. W przeszłości była przechowywana w miejscu honorowym, w „świętym rogu izby” obok obrazu Matki Bożej. Z zapaloną gromnicą wychodzi się naprzeciw kapłanowi, który idzie do chorego z Wiatykiem. Daje się ją też do ręki umierającemu, aby była mu znakiem światłości wiekuistej.


Ilekroć w czasie różnych obrzędów religijnych wypadnie nam wziąć do ręki poświęconą świecę, pamiętajmy, że zawsze wchodzimy w krąg działania Jezusa Chrystusa, który powiedział: „Ja jestem światłością świata…”.


Uroczystość Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny jest ostatnim świętem okresu Bożego Narodzenia. Dlatego chowa się tego dnia żłóbki, jeśli nie usunięto ich już po oktawie Trzech Króli. To święto końcowe okresu Bożego Narodzenia zawiera już pierwszą wskazówkę na zbliżający się czas postu, w którym wierni ze skruchą rozpamiętują mękę Pańską i najszczerzej współczują z Najświętszą Matką Bolesną. Ową wskazówkę zawierają prorocze słowa Symeona: "A Twoją (Matki Pana Jezusa) duszę miecz przeniknie" (Łk 2, 35).


Na Zachodzie starano się przez to święto wykorzenić zwyczaje i pozostałości pogańskie. W pogańskim Rzymie były bowiem w zwyczaju uroczystości na cześć bożków Pana i Plutona, w których urządzano pochody z pochodniami i rozmaite zabobonne oczyszczenia, z czym łączyło się wszelakie rozpasanie. Tym pogańskim oczyszczeniom przeciwstawiano czcigodną pamiątkę ofiary oczyszczenia, złożoną przez Najczystszą Dziewicę Maryję, a zabobonnym pochodom na cześć bożków pogańskich, pierwszy pobyt Zbawiciela w świątyni, którego sędziwy Symeon nazywa "światłem na objawienie pogan" (Łk 2, 32). Ceremonie święcenia świec i procesja z zapalonymi świecami sięgają najdawniejszych czasów. Wyjaśnieniem tych obrzędów jest wiersz, który się śpiewa przy rozdawaniu świec: "Światłość na objawienie pogan i chwałę ludu twego Izraelskiego". Światło świecy ma zatem wyobrażać Chrystusa Pana.


Święto Matki Boskiej Gromnicznej w sztuce chrześcijańskiej

Sztuka chrześcijańska nie omieszkała wysławiać Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Wśród wielu wyróżnia się przede wszystkim wspaniały obraz Jana van Eycka. Arcydzieło to przedstawia nam świątynię żydowską w Jerozolimie z jej krużgankami i potężnymi kolumnami. Równocześnie możemy też zajrzeć przez otwarte podwoje do ożywionego, ludnego miasta. Najświętsza Matka podaje Symeonowi, pięknemu, ujmującemu starcowi, Boskie Dziecię. Na jego obliczu maluje się głęboki zapał, a ujrzawszy Mesjasza, woła: "Pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie" (Łk 2, 29.30). Maryja, stojąca obok ołtarza, jest odziana szerokim płaszczem. Biała przepaska zdobi jej skroń. Jej poważną, rozumną twarz cechuje pokora, ale także godność, bo jest z pośród tysięcy wybraną Matką Syna Bożego. Obok niej stoi święty Józef, mając w ręku świecę. Z szeregu otaczających ich osób wyróżnia się dziewczynka, tuż przy Najświętszej Pannie, która trzyma w ręku koszyczek, a w nim gołębie przeznaczone na ofiarę. W przeciwieństwie do poważnego wyrazu twarzy Matki, na której widać jakby odblask smutku po przepowiedni Symeona o losie Syna, miła Dziecina uśmiecha się swymi ślicznymi, modrymi oczyma. Zdaje się radować pięknością i wspaniałością, którą ogląda w świątyni. O dalsze kolumny opierają się już chorzy i kaleki, których Jezus w przyszłości będzie uzdrawiał.

Zapraszam do obejrzenia galerii obrazów Ofiarowania Pańskiego i Matki Boskiej Gromnicznej.

Święto Matki Boskiej Gromnicznej jest też bogato reprezentowane w literaturze polskiej. To tylko przykład. Zapraszam do poczytania zebranych przeze mnie wierszy O Matce Boskiej Gromnicznej

11.jpg

Matka Boska Gromniczna

Świątynia światłem gromnic płonie

I woła: Matko! oświeć życia znój!

Przed prawem schylasz święte skronie,

Bo w nim pokory i pociechy zdrój.

Posłuszna, cicha do ostatka

Wypełniasz kornie, co rozkazał Bóg,

I wiedziesz rzesze jako matka,

Gdy staną trwożne wśród rozstajnych dróg.

Niech nam przypomni blask gromnicy,

Że nim pójdziemy na straszliwy sąd,

Ma dusza jaśnieć wśród ciemnicy,

I mężnie łamać szał i grzech i błąd.

Świątynia światłem gromnic płonie,

I myśl ulata, gdzie pokory kwiat,

Nad burze, gromy, ciemne tonie,

I nad niedole ludzkich, biednych chat.

Świątynia w blaskach świec jaśnieje,

I ufnie błaga cały polski lud:

Pokoju otwórz nam wierzeje

Na szczęście, chwałę, nowych czasów cud!

						Ks. Ewaryst Nawrowski


7.jpg

Zwyczaje i wierzenia ludowe


Polacy mieli od najdawniejszych czasów szczególne nabożeństwo do Matki Boskiej. Świecili im pod tym względem dobrym przykładem prawie wszyscy królowie polscy, którzy w każdej ważniejszej potrzebie zanosili pokorne modły do Bogarodzicy, prosząc, by raczyła ich oświecić i pobłogosławić im.


Dniem poświęconym czci Matki Najświętszej była sobota, tak jak piątek czci męki Pana Jezusa. Dlatego to we wszystkich domach staropolskich zapalano w sobotę światło przed obrazem Najświętszej Panny. Gdy Kościół ustanowił post w wigilię niektórych tylko świąt Matki Boskiej, Polacy zachowywali post w przeddzień wszystkich uroczystości Matki Bożej, bez względu na to, czy był w dniu tym nakazany. Stąd też pochodzi przysłowie: "Kto kocha Maryję - nie pyta o wiliję".
Ze wszystkich świąt Matki Boskiej najuroczyściej obchodzono święto Matki Boskiej Oczyszczenia, czyli Matki Boskiej Gromnicznej. Uroczystość ta nastraja wiernych poważnie, a obrzędy z nią związane nasuwają myśli o znikomości rzeczy światowych, o godzinie śmierci, na którą zawsze powinniśmy być przygotowani, gdyż nie znamy "dnia i godziny".


Nazwa "Gromnicznej" pochodzi od zwyczaju święcenia w kościele świec woskowych, zwanych gromnicami, które chronić mają od gromów i wszelkich niebezpieczeństw. Świece te wyrabiano dawniej w domu z własnego wosku pszczelnego, dziś kupuje się gotowe, wykonane fabrycznie. Przed zaniesieniem do kościoła przystrajają często gromnice sztucznymi kwiatami i kokardami. W Lubelskiem owijają lnem i ozdabiają koralami lub paciorkami; w innych znów okolicach okręcają świece długimi kolorowymi stoczkami, tak zwanymi błażejkami. Nazwa "błażejek" pochodzi od dawnego zwyczaju zapalania stoczków w dzień świętego Błażeja, 3 lutego, podczas święcenia gruszek i jabłek, których lud używał jako lekarstwa na ból gardła.


Przyniesione do kościoła gromnice ksiądz poświęca przed sumą, odmawiając przy tym specjalne modlitwy. Następnie odbywa się procesja z zapalonymi gromnicami, na pamiątkę przyniesienia Dzieciątka Jezus po raz pierwszy do świątyni jerozolimskiej. Wierni trzymają płonące świece przez czas nabożeństwa, bacząc uważnie, by która nie zgasła, co byłoby złą wróżbą dla tego, który ją trzyma.

14.jpg

Wróciwszy z kościoła gospodarz błogosławi zapaloną gromnicą swoje pola, podwórze i zwierzęta. Kopciem robi znak krzyża nad drzwiami i oknami domu, aby zabezpieczyć dobytek od gromów, nawałnic i gradów. Dym ze zgaszonej gromnicy stara się lud wchłaniać w siebie jako ochronę przed bólem gardła.
Poświęcone gromnice przechowuje się nad obrazami świętych, posługując się nimi w ważnych i groźnych momentach życia. Z zapaloną gromnicą wychodzi się naprzeciw kapłana niosącego choremu ostatnią Pociechę, a w chwili śmierci daje się konającemu gromnicę do ręki, by uprosić dla niego wstawiennictwo Matki Boskiej. W czasie burzy i gromów stawiają zapaloną gromnicę w oknie lub przed obrazem Najświętszej Panny, a gdy pożar wybuchnie w pobliżu, wynoszą płonącą gromnicę przed dom, odmawiając litanię i modlitwę o odwrócenie niebezpieczeństwa.


Z dawien dawna uważano Matkę Boską Gromniczną za opiekunkę zagród i ludzi, chroniącą przed napaścią wilków. Tego dnia nikt nie odważył się chodzić do lasu z obawy przed rozzuchwalonymi wilkami. Z pogody jaka jest w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, wnioskują gospodarze, jak długo będzie trwała zima i jakie będą urodzaje. I tak - długie sople lodu, zwisające z dachu, zapowiadają niezwykły urodzaj marchwi. Szron pokrywający drzewa obiecuje obfity plon w sadach. Według wierzeń ludu nawet zwierzęta wysnuwają rzekomo wróżby ze stanu pogody w dzień Matki Boskiej Gromnicznej. Niedźwiedź n. p. burzy swoją budę, jeżeli dnia tego jest duży mróz, a naprawia ją, o ile jest odwilż, bo czuje, że długa będzie jeszcze zima.

22.jpg

Stąd powstało przysłowie:

Na Gromniczną Maryją Niedźwiedź budę rozwali, lub poprawi ją.

Oraz inne:

Gdy na Gromnice roztaje, rzadkie będą urodzaje.

Gdy w Gromnice pięknie wszędzie, tedy dobra wiosna będzie.

Gdy w Gromniczną jest ładnie, dużo śniegu jeszcze spadnie.

Gdy w Gromnicę z dachów ciecze, zima jeszcze się przewlecze.

Gdy słońce jasno świeci na Gromnicę, To przyjdą większe mrozy i śnieżyce

Gdy jasne słońce w dzień gromniczny będzie, więcej niż przedtem śniegu spadnie wszędzie

Gdy na Gromnicę dzień pogodny, będzie roczek płodny i miodny.

Gdy na Gromnicę mróz, będzie dużo zbóż.

Gromnice w śniegu, wiosna jest w biegu, lecz gdy pogoda, dla wiosny zawoda.

Gdy na Gromnice mróz, chowaj chłopie sanie, szykuj wóz

Gromniczna pogodna, będzie jesień dorodna.

Gromnica, zimy połowica

Jaka Gromniczna bracie, taki Święty Maciej (24.02).

Jak na Matkę Gromniczną, tak na Święty Józef (19.03).

Jak suche i jasne Gromnice, przyjdą jeszcze śnieżyce.

Jasna Gromnica - zła orędownica.

Jasny dzień podczas Gromnice, Lnu przyczynia na przęślicę.

Kiedy Gromniczna zimę traci, to Święty Maciej (24.02) ją wzbogaci.

Kiedy w Gromniczną gęś chodzi po wodzie, to będzie na Wielkanoc chodzić po lodzie.

Maria pogodna, będzie jesień dorodna.

Na Gromniczną mróz – szykuj chłopie wóz. Na Gromniczną lanie – szykuj chłopie sanie

Na Gromnicę - masz zimy połowicę

Na Gromniczną Pan Bóg daje, czasem mróz, czasem roztaje.

Na Oczyszczenie Marii Panny, zbliża się koniec sanny.

Na Gromnicę łataj bracie rękawicę.

Pamiętaj, że Gromnica, to już zimy połowica, ale żadna też nowina, gdy dopiero się zaczyna.

W dniu Panny Gromnicznej bywaj zdrów, mój śliczny! (skończyła się pora na zaloty)


Istnieje wiele opowiadań związanych z Matką Boska Gromniczną. Jedno z nich przeznaczone dla dzieci cytujemy za stroną
http://www.bajkownia.org/czytaniebajek/2087-o-dzielnej-kasi-i-matce-bozej-gromnicznej

Bajka dla dzieci - O dzielnej Kasi i Matce Bożej Gromnicznej

Na skraju dużego lasu, w małej drewnianej chatynce, mieszkała pewna rodzina - ojciec, matka i dziesięcioletnia córka Kaśka. Mimo, że żyli bardzo skromnie nie głodowali. Ojciec pracował w lesie przy wyrębie drzew i był bardzo dobrym i uczynnym człowiekiem. Kiedy tylko jakiś biedak zapukał do drzwi chatki mógł być pewny, że nie wyjdzie stąd głodny.

Parę miesięcy temu ojciec rodziny uległ wypadkowi. Podczas wyrębu przygniotło go duże drzewo. Od tego czasu biedak był zdany na opiekę żony i córeczki. Ostatnio jego stan bardzo się pogorszył. A, że było akurat święto Matki Boskiej Gromnicznej matka poprosiła córkę: - serduszko moje Kasieńko miła idź do kościoła poświęcić tę świecę, bo ojciec prosi żeby mu zapalić Gromnicę. Jest bardzo chory i mówi, że nie dożyje do rana, idź i szybko wracaj. Niech Cię prowadzi Bóg i Matka Najświętsza.

Dziewczynce nie trzeba było dwa razy powtarzać. Ubrała się cieplutko i szybko pobiegła do kościoła. Zbliżał się wieczór. Zaniepokojona matka co chwilę podchodziła do okna: - Coś nasza Kasieńka za długo nie wraca sypie śnieżek, robi się coraz ciemniej, żeby tylko nie zabłądziła. Strasznie się boję, bo ostatnio słyszałam wycie wilków - powiedziała cicho do męża.

Mąż tylko skinął głową jakby chciał powiedzieć - Da sobie radę to mądra i dobra dziewczynka.

Tymczasem Kaśka wracała z kościoła. Robiło się ciemno, cały czas padał drobniutki śnieżek. Nikły płomyczek świecy migotał, tak jakby za chwilę miał zgasnąć. Dziewczynka ochraniała go jak mogła troszkę zmarzniętymi rączkami. Idąc tak po zaśnieżonej dróżce zobaczyła między drzewami parę świecących się groźnie oczu. - Wilki - pomyślała żegnając się ze strachem a serduszko jej biło tak jakby miało za chwilę wyskoczyć z piersi. - Matko Boża pomóż mi i pozwól, żebym mogła bezpiecznie dojść do domu, żeby te straszne wilki odeszły, a światełko które niosę nie zgasło. Tam czeka chory tatuś Matko Boża ochraniaj mnie.

Tak to dziewczynka modląc się doszła do domu. Matka, która usłyszała wycie wilków wybiegła przed dom i stanęła jak wryta. Jej córeczka szła z jakąś Panią, a stadko wilków posuwało się ślad w ślad za nimi. Tylko te wilki nie wyglądały na groźne, a raczej tak jakby chroniły idących przed innymi wilkami. Kaśka gdy tylko zobaczyła mamę pobiegła do niej i radośnie oznajmiła. - Mamusiu chociaż bałam się okropnie przyniosłam zapaloną świecę do domu. Zanieś ją tatusiowi.

- Dziękuję córeczko - odezwała się matka i poszła do izby. Szybciutko zrobiła cieplutką herbatkę dla zziębniętej drogą córeczki. Bijąc się z myślami zapytała - a co to za Pani szła z Tobą, bo wiesz to było jakieś dziwne . Miałyście nieproszonych towarzyszy, to były wilki, ale one zachowywały się tak jakby słuchały tę Panią.

- Jaka Pani? Nie było ze mną żadnej Pani. - Ja tylko modliłam się do Matki Bożej, żebym mogła bezpiecznie dojść do domu - odpowiedziała Kaśka. Matka pobiegła do okna. W oddali zobaczyła kobietę. Kobieta ta odwróciła się i pomachała ręką na pożegnanie. Stadko wilków, które szło z nią stanęło i otoczyło ją kołem. Potem wilik położyły się na śniegu, jakby czekały na jakiś znak czy rozkaz. Wtedy mama Kaśki domyśliła się wszystkiego. To Matka Boża Gromniczna ochraniała i przyprowadziła dziewczynkę do domu.

- Matko Boża, dziękuję - zdążyła powiedzieć cicho mama Kaśki, kiedy usłyszała głos męża. - Żono proszę weź Gromnicę, bo ja nie mogę i obejdź całe nasze gospodarstwo i dom dookoła klękając na każdym progu, żeby zło nie miało nigdy dostępu do naszego domu. Jak to zrobisz przyjdźcie z Kaśką do izby pomodlimy się razem.

Renia Sobik


Przedstawiamy też polską legendę o wilku gromnicznym.

Wilk Gromniczny

Pewnej mroźnej, lutowej nocy Matka Boska szła przez zaśnieżony las, a jej śladem od dłuższego czasu podążał samotny wilk.

Ponieważ tamtej zimy wilki wyrządziły w wiosce wiele szkód i zabiły wiele gospodarskich zwierząt, chłopi postanowili je wytępić i ruszyli tropem jednego z nich. Nagle w środku lasu spotkali podróżującą Świętą. Szybko się skłonili i pościągali czapki z głów.

- O najświętsza Pani, szukamy wilka. Czy nie widziałaś go gdzieś w pobliżu?

- Wilka nie widziałam, ale bym go też nie wydała. Lepiej, zamiast uganiać się za stworzeniem, poszukajcie wilka we własnych sercach, bo zapewne tam on się skrywa!

Zawstydzeni chłopi powypuszczali z rąk widły i ruszyli do swoich domów, rozważając słowa Matki Boskiej.

Gdy się oddalili, spod jej płaszcza powoli wyjrzał wilczy łeb. Wilk spojrzał na dobrotliwą Świętą, bezgłośnie dziękując że pozwoliła mu się skryć i go nie wydała.

- A ty morderco bezbronnych jagniąt? Powinnam cię była wydać, ale i nad twoją niedolą me serce załkało.

Od tamtej pory, w lutowe noce, można spotkać Matkę Boską Gromniczną idącą ze świecą wśród śnieżnych zamieci i kroczącego obok niej wilka.



Wraz z uroczystością Matki Boskiej Gromnicznej definitywnie kończy się w Polsce okres Bożego Narodzenia - śpiewania kolęd, trzymania szopek i choinek oraz okres kolędy, wizyty duszpasterskiej w domach wiernych.



Matka Boska


Pliki formatu PDF

nazwa plikuwymiarpobrań
 adoracja-maryjna.pdf 41 Kb    371
 akt-zawierzenia-mb-ziemi-kurpiowskiej.pdf 17 Kb    323
 biblia-dziewictwo-maryi.pdf 59 Kb    394
 dzieki-ci-maryjo-tys-mnie-uratowala.pdf 553 Kb    386
 dziewictwo-maryi.pdf 68 Kb    425
 fatima-portugalia.pdf 4.54 Mb    378
 gietrzwald-polska.pdf 1.9 Mb    412
 koronka-do-krwawych-lez-matki-bozej.pdf 477 Kb    459
 krolowa-niebios.pdf 44 Kb    459
 kult-maryi-w-liturgii-bizantyjskiej.pdf 147 Kb    548
 la-salette-francja.pdf 2.99 Mb    376
 lourdes-francja.pdf 3.30 Mb    372
 medjugorie-pilne-przeslania.pdf 2.16 Mb    484
 niepokalana-z-lourd-1957.pdf 18.79 Mb    365
 nowenna-do-matki-bozej-gidelskiej.pdf 1.06 Mb    417
 objawienia-maryjne-akita.pdf 242 Kb    414
 objawienia-maryjne-fatima.pdf 276 Kb    348
 objawienia-maryjne-garabandal.pdf 324 Kb    406
 objawienia-maryjne-gietrzwald.pdf 196 Kb    458
 objawienia-maryjne-guadalupe.pdf 299 Kb    552
 objawienia-maryjne-la-salette.pdf 670 Kb    363
 objawienia-maryjne-lichen.pdf 315 Kb    344
 objawienia-maryjne-lourdes.pdf 493 Kb    579
 objawienia-maryjne-pierinie-gil.pdf 175 Kb    323
 objawienia-maryjne-sievernich.pdf 112 Kb    360
 objawienia-z-zycia-jezusa-i-maryi.pdf 25.96 Mb    373
 objawienie-z-akita-japonia.pdf 3.39 Mb    364
 odpowiedzi-na-pytania-dotyczace-zycia.pdf 3.76 Mb    414
 piec-pierwszych-sobot..pdf 5.34 Mb    370
 przepowiednia-augusta-hlonda.pdf 142 Mb    508
 rozaniec.pdf 10.98 Mb    393
 siedem-bolesci-matki-bozej.pdf 15.76 Mb    369
 smierc-wniebowziecie-nmp-emmerich.pdf 62 Kb    385
 traktat-o-doskonalym-nabozenstwie-do-nmp-2.pdf 784 Kb    420
 traktat-o-doskonalym-nabozenstwie-do-nmp.pdf 511 Kb    422
 zwiastowanie-np-maryji-(18).pdf 196 Kb    355

Pliki tekstowe

nazwa plikuwymiarpobrań
 1-sanktuarium-nazaret-izrael.doc 375 Kb    370
 10-sanktuarium-aparecida-brazylia.doc 577 Kb    404
 2-sanktuarium-lourdes-francja.doc 450 Kb    358
 3-sanktuarium-velankanni-indie.doc 388 Kb    352
 4-sanktuarium-jasna-gora-polska.doc 248 Kb    378
 5-sanktuarium-nairobi-kenia.doc 363 Kb    363
 6-sanktuarium-nanneux-belgia.doc 524 Kb    417
 7-sanktuarium-akita-japonia.doc 420 Kb    380
 8-sanktuarium-waszyngton-usa.doc 459 Kb    636
 9-sanktuarium-buenos-aires-argentyna.doc 481 Kb    606
 adoracja-maryjna.doc 39 Kb    358
 akt-zawierzenia-mb-ziemi-kurpiowskiej.doc 27 Kb    457
 czuwanie-maryjne-dla-mlodziezy.doc 42 Kb    474
 maryja-w-zyciu-o-pio.doc 69 Kb    389
 maryjna.doc 39 Kb    504
 o-pio-o-walce-z-diablami.doc 49 Kb    412
 objawienia-maryjne-akita.doc 400 Kb    299
 objawienia-maryjne-fatima.doc 566 Kb    344
 objawienia-maryjne-garabandal.doc 328 Kb    303
 objawienia-maryjne-gietrzwald.doc 252 Kb    347
 objawienia-maryjne-guadalupe.doc 306 Kb    436
 objawienia-maryjne-la-salette.doc 668 Kb    316
 objawienia-maryjne-lichen.doc 464 Kb    304
 objawienia-maryjne-lourdes.doc 567 Kb    591
 objawienia-maryjne-pierinie-gil.doc 184 Kb    294
 objawienia-maryjne-sievernich.doc 167 Kb    330
 objawienia-w-naju-w-korei-poludniowej.doc 521 Kb    354
 objawienia-w-tre-fontane-w-rzymie.doc 308 Kb    344
 proboszcz-z-ars.doc 70 Kb    634
 przestroga-z-fatimy.doc 28 Kb    360
 smierc-wniebowziecie-nmp-emmerich.doc 52 Kb    345
 swieci-nam-mowia.doc  Kb    376
 traktat-o-nabozenstwie-do-nmp.doc 664 Kb    349

Albumy Fotograficzne

nazwa plikuwymiarpobrań
 adwent-matka-boska.html 204 Kb    543

Prezentacje

nazwa plikuwymiarpobrań
 ave-maria-no-morro.pps 2.79 Mb    402
 bogurodzica.pps 1.88 Mb    436
 ikony-matki-bozej.pps 9.60 Mb    302
 maryja-matka-kosciola.pps 834 Kb    440
 mb-z-guadalupy.pps 553 Kb    411
 monserrat-katalonia-(hiszpania).pps 5.29 Mb    366
 oddany-maryi.pps 5.33 Mb    446
 sukienki-maryi.pps 500 Kb    469
 zwiastowanie-najsw-maryi-pannie.pps 1.05 Mb    406

Pliki audio

nazwa plikuwymiarpobrań
 maryjo-sliczna-pani.mid 48 Kb    426
 panience-na-dobranoc-2.kar.mid 66 Kb    437

Pliki video

nazwa plikuwymiarpobrań
 co-mowi-szatan-o-nmp.mp4 6.02 Mb    384
 co-mowi-szatan-o-rozancu.mp4  Mb    366
 czesci-III-tajemnicy-fatimskiej.mp4 24.70 Mb    365
 fatima-13-dzien-przeslanie-nadziei.avi 304.22 Mb    367
 hryniewice-krwawe-lzy-mb.mp4 4.41 Mb    394
 III-tajemnica-fatimska.mp4 9.46 Mb    384
 la-salette.wmv 6.57 Mb    350
 najswietsza-maryja-panna.mp4 13.20 Mb    378
 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 06:35 UT,
zachód słońca 14:24 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 347 dzień i 51 tydzień r.
do końca roku pozostało 18 dni
Imieniny obchodzą:
Łucja, Otylia, Eugeniusz
Twoje IP: 54.221.76.68
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
28.05.2017
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II