Rekordy pontyfikatu papieża Jana Pawła II


Rozbieżności


Którym Papieżem był Jan Paweł II? Mimo, iż istnieją spisy wszystkich papieży, to trudno jest podać dokładną i pewną ich liczbę. Dokumenty Stolicy Apostolskiej Annuario Pontificio mówią o 264 papieżach (uściślając o 262, gdyż Benedykta IX liczą trzykrotnie, jako że trzykrotnie był wybierany i tyleż samo razy zrzekł się urzędu). Inne spisy podają liczbę papieży od 260 do 266. Najczęściej spór tyczy się legalności pontyfikatów Dioskura, Stefana, Leona VIII i Benedykta V. Także imiona części papieży nie są pewne.

Gdy mowa o długości pontyfikatów też są rozbieżności. Jedni podają, że pontyfikat Jana Pawła II był drugi, inni trzeci co do długości wsród wszystkich pontyfikatów. Ale to już jest łatwiej wytłumaczyć. Jedni wliczają w to pontyfikat św. Piotra inni nie. Najdłuższy pontyfikat był św. Piotra ok. 34 lata, drugi co do długości po nim był pontyfikat papieża Piusa IX - trwał 31 lat, 7 miesięcy i 21 dni. Pontyfikat Jana Pawła był trzeci co do długosci - trwał 26 lat 5 miesięcy i 17 dni (9666 dni). Wytłumaczeniem może być 2000 lat historii.

Dlaczego o tym piszę?
Dlatego, że uderzyły mnie rozbieżności w danych podawanych w różnych źródłach o pontyfikacie Jana Pawła II. Weźmy tylko pielgrzymki zagraniczne. Jedni piszą o 102, inni o 104 zagranicznych podróżach apostolskich. Co prawda co do 14 Encyklik papieskich wszyscy są zgodni, to jednak już co do ilości Adhortacji i Konstytucji Apostolskich nie mówiąc już o Listach Apostolskich są podawane różne ich liczby.

Chcąc dociec źródła tych rozbieżności wszedłem na oficjalną stronę Vatykanu

www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/index.htm

Po jej przejrzeniu myślę, że mimo rozbieżności, każde z tych danych mogą być prawdziwe (tak jak z długością pontyfikatu). Wśród wszystkich Adhortacji i Konstytucji Apostolskich pewne z nich są bowiem zaznaczone innym kolorem. Jaki jest tego powód? Nie wiem. Domyślam się tylko, że jedni liczą wszystkie dokumenty, inni tylko te wytłuszczone - i stąd rozbieżności. A listów apostolskich jest (tak z grubsza licząc ponad 600). Do tego homilie i inne wystąpienia.

Rozbieżności w statystykach pokazują, że papież Jan Paweł II pracował bardzo intensywnie, i że niewielu za nim nadążało. Mimo, że był to przełom XX i XXI wieku, a papież był ciągle pod "nadzorem" mediów całego świata nie dało się uniknąć rozbieżności. Podaję więc Państwu źródła z których czerpałem informacje, nie próbując ich nawet porządkować. Na ich podstawie można sobie jednak wyrobić pogląd o pontyfikacie Jana Pawła II.

Rodzi się refleksja, że skoro takie rozbieżności powstały mimo, iż wszystko to działo się na naszych oczach i w czasach rozwiniętych technologii informatycznych, kiedy właściwie każdy krok papieża był rejestrowany, to jak można się dziwić, rozbieżnościom w zapisach o czasach biblijnych.

Sługa Boży Jan Paweł II


Przed wyborem na papieża

Karol Józef Wojtyła (pseudonimy literackie: Andrzej Jawień, Stanisław A. Gruda, Piotr Jawień; imię papieskie: Jan Paweł II) urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1938-1939. Był aktorem Studia 38 i Teatru Rapsodycznego. W czasie wojny pracował jako robotnik w kamieniołomach i fabryce chemicznej Solvay. Konspiracyjne studia seminaryjne podjął w 1942.

Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk abp. Adama Stefana Sapiehy w 1946. Studiował na Angelicum w Rzymie w latach 1946-1948. W 1947 r. odbył podróż do Francji, Belgii i Holandii. Pracę doktorską obronił na podstawie dysertacji "Doktryna wiary według św. Jana od Krzyża" (Rzym 1948). Był wikariuszem w Niegowici (1948) i parafii św. Floriana w Krakowie (1949), gdzie podjął pracę w duszpasterstwie akademickim (młodzież nazywała go "Wujkiem").

Publikował w Tygodniku Powszechnym (pseudonim "Andrzej Jawień"). Habilitował się na podstawie pracy "O możliwości budowania etyki chrześcijańskiej według Maxa Schelera". Wykładał w Seminarium Krakowskim, na Uniwersytecie Jagiellońskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1956 - 1978 prowadzi Katedrę Etyki na KUL. Od 1958 r. biskup pomocniczy krakowski. Członek Komisji Episkopalnej ds. Nauczania (1962).

Uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II (1962 - 1965). Brał czynny udział w redagowaniu Konstytucji Duszpasterskiej Gaudium et spes (o Kościele w świecie współczesnym) oraz deklaracji Dignitatis humanae (o wolności religijnej). W 1962 r. pielgrzymował do Ziemi Świętej.

W 1964 r. otrzymał nominację na Arcybiskupa Krakowskiego. Przewodniczył Komisji Episkopalnej ds. Apostolstwa Świeckich (1966). W 1967 r. w Kaplicy Sykstyńskiej został konsekrowany na kardynała. Na znak solidarności z Prymasem Wyszyńskim, któremu komunistyczne władze nie udzieliły paszportu, nie wziął udziału w Pierwszym Zgromadzeniu Plenarnym Biskupów (1967).

Uczestniczył w Drugiej Sesji Synodu Biskupów (1971). Wziął udział w Kongresie Eucharystycznym w Melbourne, Australia (1973) i w Trzeciej Sesji Synodu Biskupów w Rzymie (1974). W 1976 r. prowadził rekolekcje w Watykanie, a następnie uczestniczył w Kongresie Eucharystycznym w Filadelfii (USA). W 1978 r. wziął udział w pogrzebie Pawła VI, Konklawe, inauguracji pontyfikatu Jana Pawła I i pogrzebie Jana Pawła I. Został wybrany na papieża 16 października 1978 r., przyjmując imię Jan Paweł II. Dewizą jego pontyfikatu stały się słowa Totus Tuus (Cały Twój).

Dokonania

Jan Paweł II był wielkim ewangelizatorem świata przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia. Odbył 104 podróże apostolskie na wszystkie kontynenty, 8 pielgrzymek do Ojczyzny. Nazwany został obrońcą pokoju: wydawał orędzia na Światowy Dzień Pokoju, mediował w międzynarodowych konfliktach; prowadził dialog z innymi religiami (Światowy Dzień Modlitw o Pokój w Asyżu) przez liczne pielgrzymki i audiencje.

Był pierwszym papieżem, który odwiedził synagogę w Rzymie, gdzie uznał grzechy Kościoła wobec Żydów. Przemawiał do 80 tys. muzułmanów w Casablance (1985 r.). Próbował zbliżyć do siebie chrześcijan różnych wyznań; spotykał się z patriarchą Konstantynopola, złożył wizytę w katedrze Canterbury i w rzymskim zborze ewangelickim. Dokonał reorganizacji Kurii rzymskiej (Pastor Bonus: Konstytucja apostolska o Kurii Rzymskiej - 1988), reformy administracyjnej Kościoła w Polsce (1991, 1992, 2004 r.).

Doprowadził do renegocjacji i podpisania nowego traktatu laterańskiego (1985), w którym uznano formalny rozdział Kościoła od państwa we Włoszech. Ustanowił pełne stosunki dyplomatyczne Watykanu ze Stanami Zjednoczonymi. Wprowadził Kościół powszechny w trzecie tysiąclecie, inaugurując 24 grudnia 1999 r. w Bazylice św. Piotra w Rzymie rozpoczęcie Roku Jubileuszowego Dwutysiąclecia Chrześcijaństwa (Incarnationis Mysterium: Bulla ogłaszająca Wielki Jubileusz Roku 2000 - 1998).

Dokonał 470 kanonizacji i 1350 beatyfikacji (Divinus Perfectionis Magister: Konstytucja apostolska w sprawie nowego prawodawstwa w procedurze procesów kanonizacyjnych - 1983 r.).

Pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w 1979 r. wpłynęła na przemiany świadomości narodowej, umożliwiające upadek komunistycznego imperium w Europie Środkowowschodniej.

Zwołał 15 synodów biskupów, 6 zebrań plenarnych kolegium kardynalskiego, 8 konsystorzy, na których mianował 201 kardynałów. Jako Biskup Rzymu i Następca św. Piotra wizytował rzymskie parafie i diecezje włoskie. Przemawiał na Zgromadzeniu Generalnym ONZ (1995.) i w UNESCO. Za jego pontyfikatu wiele państw nawiązało kontakty dyplomatyczne ze Stolicą Apostolską.

Nauczanie

Jan Paweł II nauczał nie tylko w oficjalnych dokumentach Kościoła, ale również homiliach, przemówieniach i przesłaniach, wygłaszanych w czasie pielgrzymek i z różnych innych okazji. Napisał 14 encyklik, 11 adhortacji, 5 konstytucji, kilkaset listów i dorocznych orędzi (np. na Światowy Dzień Chorego, Światowy Dzień Pokoju, Dzień Środków Społecznego Przekazu, Światowe Dni Młodzieży).

Już w pierwszej encyklice wyłożył program swojego pontyfikatu: Redemptor hominis - "Człowiek jest drogą Kościoła" i zachętę dla świata: "Nie bójcie się otworzyć drzwi Chrystusowi". Dokonał reformy prawa kanonicznego (Sacrae disciplinae leges: Konstytucja apostolska promulgująca nowy Kodeks Prawa Kanonicznego - 1983 r.), Katechizmu Kościoła Katolickiego (Fidei depositum: Konstytucja apostolska ogłoszona z okazji publikacji Katechizmu Kościoła Katolickiego - 1992 r.).

Podczas środowych katechez przedstawił syntezę nauczania Kościoła m.in. o Trójcy Świętej, o Matce Bożej, o człowieku, Kościele i sakramentach. Do tajemnic Różańca dołączył pięć nowych Tajemnic Światła. W nauczaniu w sprawach wiary i moralności łączył elementy posoborowej doktryny z dynamicznie rozwijającymi się kierunkami współczesnej filozofii i teologii (głównie personalizmu, chrześcijańskiego egzystencjalizmu, teologii rzeczywistości ziemskich). Wykorzystywał w nauczaniu religijnym formy poezji i wywiadu książkowego.

Skierował Stolicę Apostolską na drogę współpracy ze światem mediów masowych (ostatni dokument doktrynalny to List do dziennikarzy "Rapido sviluppo" z kwietnia 2005r.

Ciekawostki

13 maja 1981 r. na Placu św. Piotra w Rzymie (w rocznicę objawień fatimskich) Jan Paweł II został postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę (odwiedził go później w więzieniu). Ocalenie życia przypisał Matce Bożej Fatimskiej. W sanktuarium w Fatimie zostawił kulę, którą wyjęto z jego ciała (kulę tę umieszczono w koronie figury Matki Bożej).
W 1986 r. - w Światowym Dniu Modlitw o Pokój w Asyżu uczestniczyli przedstawiciele prawie wszystkich wyznań.
W 1991 r. Jan Paweł II apelował o pokój w Zatoce Perskiej, a potem na Bałkanach.
W 1995 r. podczas wystąpienia w siedzibie ONZ bronił uniwersalności praw człowieka i wzywał Narody Zjednoczone do współpracy i troski o pokój.
Podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 Jan Paweł II dokonał rachunku sumienia Kościoła i prosił Boga o wybaczenie win.
W roku 2000 r. Ojciec Święty odbył podróż do Ziemi Świętej - Jordanii, Betlejem, Jerozolimy. Odwiedził Instytut Yad Vashem i modlił się przy Ścianie Płaczu.
Ulubionymi dyscyplinami sportu uprawianymi przez Jana Pawła II była jazda na nartach, wędrówki górskie i wspinaczki.
Nazywany był Papieżem - Poetą. Pisał wiersze, poematy, dramaty, rozważania. Jego książki ukazywały się w milionowych nakładach i tłumaczeniach na kilkadziesiąt języków.
Posiadał doktoraty honoris causa m.in.: Uniwersytetu Johannesa Guttenberga w Mainzu, Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Odznaczony został: medalem Orła Białego, Nagrodą Karola Wielkiego, Medalem Roberta Schumana.
Nazywany był: Janem Pawłem II Wielkim, Papieżem Poetą, Papieżem Pielgrzymem, Wielkim Ewangelizatorem, Obrońcą Pokoju

Napisał:


publikacje naukowe:
Miłość i odpowiedzialność (1960),
Osoba i czyn, [Akt i przeżycie etyczne, Dobro i wartość, Zagadnienia normy i szczęścia];
dramaty:
Przed sklepem jubilera (1960, wydany pod pseudonimem Stanisław Andrzej Gruda);
Rozważania o ojcostwie (1964);
Brat naszego Boga (1950),
Hiob, Jeremiasz (1940);
tomiki poezji:
Renesansowy psałterz (1939),
cykl poetycki: Pieśń o blasku wody (Tygodnik Powszechny);
Kamieniołom (Znak);
poematy:
Dawid (1939),
Tryptyk rzymski; rozważania:
Przekroczyć próg nadziei (1994),
Dar i tajemnica (2002),
Wstańcie, chodźmy! (2004),
Pamięć i tożsamość (2005).

- Jan Paweł II umarł 2 kwietnia 2005 r., w wigilię ustanowionego przez siebie święta Miłosierdzia Bożego. Na jego pogrzeb przybyło do Rzymu blisko 4 miliony wiernych z całego świata, w tym ok. 2 miliony Polaków. W niecały miesiąc po śmierci, kolejny papież - Benedykt XVI ogłosił rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II.

- był pierwszym papieżem nie Włochem od ponad czterech wieków.

Oprac. A. C. http://www.centrumjp2.pl

Pontyfikat Jana Pawła II


W nocy z 28 na 29 września 1978 roku po zaledwie 33 dniach pontyfikatu zmarł papież Jan Paweł I.
14 października rozpoczęło się więc drugie już w tym roku konklawe - zebranie kardynałów, mające wyłonić nowego papieża.
16 października 1978 roku ok. godziny 1715 w siódmym głosowaniu metropolita krakowski, kardynał Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Przyjął imię Jan Paweł II.
O godz. 1845 kard. Pericle Felici ogłosił wybór nowego papieża - HABEMUS PAPAM!

Jan Paweł II udzielił pierwszego błogosławieństwa "Urbi et Orbi" - "Miastu i Światu".
22 października na Placu Świętego Piotra odbyła się uroczysta inauguracja pontyfikatu, a następnego dnia pierwsza audiencja dla 4000 Polaków zgromadzonych w auli Pawła VI.
12 listopada Jan Paweł II uroczyście objął katedrę Rzymu - Bazylikę św. Jana na Lateranie, stając się w ten sposób Biskupem Rzymu.

W ciągu kolejnych prawie 27 lat posługiwania na Stolicy Apostolskiej Jan Paweł II przewodniczył ponad tysiącu audiencji generalnych, odbył 104 pielgrzymki zagraniczne i 140 na terenie Włoch. Łącznie poza terenem Włoch Jan Paweł II spędził ok. 7% pontyfikatu. Złożył 300 wizyt w rzymskich parafiach. Napisał 14 encyklik, 12 adhortacji apostolskich, 11 konstytucji apostolskich, 41 listów apostolskich i 25 listów "motu proprio". Dokonał kanonizacji blisko 500 osób (ok. 400 z nich to męczennicy), beatyfikował 1320 sług Bożych (w tym ponad 1000 męczenników). Odbyło się 8 konsystorzy związanych z kreacją nowych kardynałów, 6 zgromadzeń generalnych synodu biskupów.

Powyższe dane statystyczne nie dają jednak nawet skrawka ogromnego dziedzictwa nauczania i pontyfikatu pierwszego w dziejach Kościoła Papieża-Polaka. Przez prawie 27 lat, jakie upłynęły od chwili objęcia przez Karola Wojtyłę godności Następcy Piotra, zmienił się Kościół i świat. Jan Paweł II, mimo postępującej choroby, nigdy nie przestał być świadkiem Chrystusowej Ewangelii.

Odszedł do Pana po wieczną nagrodę 2 kwietnia 2005 r. o godzinie 2137. Jego następcą na stolicy Piotrowej został kard. Józef Ratzinger, który przyjął imię Benedykt XVI. 29 czerwca 2005 r. rozpoczęto proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Karola Wojtyły - papieża Jana Pawła II.
http://www.brewiarz.pl/czytelnia/1610.php3

Pontyfikat Jana Pawła II w statystyce


Czy wiecie że...
Do 1 maja 2003 r. Papież udzielił chrztu św. 1378 osobom w czasie 63 ceremonii. Po raz pierwszy Ojciec Święty ochrzcił 11 osób 14 kwietnia 1979 r.

Bierzmowania Jan Paweł II udzielił po raz pierwszy 8 maja 1980 r. w Ghanie 10 osobom. Ostatni raz Papież bierzmował w Paryżu 23 sierpnia 1997 r. Sakrament ten z jego rąk przyjęło w czasie 21 ceremonii 1581 osób.

Papież udzielał Pierwszej Komunii Świętej w Rzymie oraz podczas podróży apostolskich po Włoszech - w 1986 r. do Ceseny oraz zagranicznych - w 1982 r. do Wielkiej Brytanii, w 1987 r. do Polski i w 1990 r. do Tanzanii.

Od 1980 r. co roku w Wielki Piątek Ojciec Święty spowiada wiernych w Bazylice św. Piotra. Szacuje się, że w ciągu 25 lat wyspowiadał około 300 osób.

Sakramentu namaszczenia chorych Papież udzielał 6 razy - pierwszy raz 18 maja 1982 r., ostatni raz 11 lutego 2000 r. Sakrament ten otrzymały od niego 274 osoby.

Papież pobłogosławił 77 małżeństw w czasie 7 ceremonii. Pierwszy raz miało to miejsce 25 lutego 1979 r., a ostatni - 15 października 2000 r.

W ciągu 25 lat Jan Paweł II udzielił święceń kapłańskich 2125 diakonom. Pierwsza z 46 uroczystości odbyła się 24 czerwca 1979 r. Najwięcej kapłanów Jan Paweł II wyświęcił w 1982 r. w Hiszpanii - 141. Ostatni raz święcenia kapłańskie z rąk Papieża przyjęło 31 diakonów w Watykanie 11 maja 2003 r.

Od 6 stycznia 1979 r. Jan Paweł II konsekrował 321 biskupów. Uroczystości zazwyczaj odbywały się w Watykanie. Wyjątkiem były konsekracje biskupie 4 maja 1980 r. w Afryce, 14 września 1985 r. w Albano i 25 kwietnia 1993 r. w Albanii.
http://papiez.wiara.pl/doc/379366.Pontyfikat-Jana-Pawla-II-w-statystyce

O Pontyfikacie Jana Pawła II


Pontyfikat Jana Pawła II jest trzecim co do długości w dziejach Kościoła. Od momentu wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową (16 października 1978 r.) do dnia jego śmierci minęło prawie 27 lat. Dłużej od Jana Pawła papieżami byli: św. Piotr (przyjmuje się 34 lata pontyfikatu) oraz Pius IX (wybrany w 1846 roku), który na papieskim tronie zasiadał przez 32 lata.

Jan Paweł II podniósł największą w historii liczbę osób do chwały ołtarzy. Podczas całgo swojego pontyfikatu beatyfikował 1318 błogosławionych (w tym 154 Polaków) i kanonizował 478 świętych.

Na wniosek niewidomych dzieci z Krakowa i z Lasek Jan Paweł II został 267. Kawalerem Orderu Uśmiechu. Order przyznała mu Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu w 1981 roku, ale jego wręczenie miało miejsce dopiero 28 marca 1984 roku w Watykanie.

Jan Paweł II, jako pierwszy w historii papież, zobaczył dom apostoła w Kafarnaum, nawiedził odbudowaną bazylikę Cudu rozmnożenia chleba nad Jeziorem Genezaret w Tabdze oraz sprawował Eucharystię w jerozolimskim Wieczerniku - miejscu Ostatniej wieczerzy Chrystusa. Wydarzenia te miały miejsce podczas papieskiej pielgrzymki do Ziemi Świętej.

Jan Paweł II nazywany był papieżem-pielgrzymem. Odbył 104 pielgrzymki zagraniczne, podczas których odwiedził 137 krajów (niektóre wielokrotnie). Najdłuższa była 32. pielgrzymka (Bangladesz, Singapur, Fidżi, Nowa Zelandia, Australia i Seszele - 48 974 km; 13 dni 6 godz. 15 min), zaś najkrótsza 15. pielgrzymka (San Marino - 470 km; 5 godzin).

W trakcie swoich podróży apostolskich przebyl ponad 1,6 miliona kilometrów, co odpowiada 40-krotnemu okrążeniu Ziemi wokół równika i ponad czterokrotnej odległości między Ziemią a Księżycem.

Podczas swego ponad dwudziestosześcioletniego pontyfikatu Jan Paweł II powołał więcej kardynałów, niż którykolwiek z jego poprzedników. Na dziewięciu konsystorzach Papież kreował kardynałami 231 duchownych katolickich. Było wśród nich 8 Polaków.

Podczas pielgrzymki Jana Pawła II do krajów Azji i Pacyfiku w 1995r. - padł kolejny rekord tego pontyfikatu: we Mszy św. odprawionej z okazji Światowego Spotkania Młodzieży w stolicy Filipin - Manili - wzięły udział ponad cztery miliony ludzi. Tłok był tak wielki, że Ojciec Święty, chcąc dostać się na stadion położony w odległości 3 km od swej rezydencji, musiał skorzystać z helikoptera. Wydarzenie to było, jak się uważa, największym zgromadzeniem ludzi w historii świata. Światowe Dni Młodzieży, podobnie jak wszystkie spotkania z Janem Pawłem II, przyciągały tysiące młodych osób.

W Meksyku, na trasie pomiędzy stolicą Mexico City a miastem Puebla (ok. 130 km), Ojca Świętego witało blisko 10 milionów Meksykanów. Kiedy kilka dni później papieski samolot unosił się nad Meksykiem, żegnał go "dywan światła". To mieszkańcy tego wielomilionowego miasta, trzymając w rękach lusterka, przesyłali Ojcu Świętemu świetlne "zajączki".

Oprócz języka ojczystego, Jan Paweł II biegle posługiwał się w mowie i piśmie 7 innymi językami - angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim, włoskim, łacińskim oraz rosyjskim. W trakcie swoich licznych pielgrzymek, spotkań i audiencji wielokrotnie jednak wygłaszał przygotowane wcześniej teksty również w wielu innych językach, starając się dotrzeć do jak największej liczby ludzi w ich własnej mowie.

Za swoją działalność w czasie II wojny światowej w tajnej organizacji "Unia", która zajmowała się pomocą Żydom, Papież otrzymał wiele lat potem podziękowania od żydowskiej organizacji "Anti-Defamation League".
W trakcie spotkania w grudniu 2004 r. przewodniczący ADL Abraham Foxman złożył przed Papieżem świadectwo, że został uratowany w Polsce przez katoliczkę, która narażała swoje życie, fałszując dla Foxmana dokumenty, aby uratować go z nazistowskich obozów koncentracyjnych. Foxman wyraził wówczas podziw dla autorytetu moralnego Jana Pawła II i tego wszystkiego, co uczynił dla Żydów. Przewodniczący ADL wyjaśnił, że Karol Wojtyła bronił ich już od swej młodości w Polsce, a jako Papież złożył historyczną wizytę w rzymskiej synagodze i oddał hołd ofiarom Holocaustu w Yad Vashem. Tymi gestami, zdaniem Foxmana, otworzyła się po wiekach nieufności nowa era w stosunkach między katolikami i żydami.

30 sierpnia 2001 r. w obecności Jana Pawła II odbyła się w Watykanie światowa premiera ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza "Quo vadis" w reżyserii Jerzego Kawalerowicza. Po projekcji filmu, który obejrzało ok. 6 tys. widzów - m.in. wielu kardynałów i pracowników Kurii Rzymskiej - Jan Paweł II wygłosił krótkie przemówienie w języku włoskim i polskim, dziękując realizatorom i aktorom za "pietyzm, z jakim film ten został zrealizowany - pietyzm nie tylko dla dzieła Sienkiewicza, ale nade wszystko dla chrześcijańskiej tradycji, z jakiej ono wyrasta".

W styczniu 2004r. Jan Paweł II podczas specjalnego prywatnego pokazu obejrzał film "Pasja" Mela Gibsona o ostatnich godzinach przed ukrzyżowaniem Chrystusa.
Źródła watykańskie potwierdziły doniesienia, że po projekcji Jan Paweł II bardzo poruszony powiedział do swojego sekretarza, abp. Stanisława Dziwisza: "To jest tak, jak było". Słowa te odczytano jako uznanie dla autentyczności zobrazowania zawartych w Ewangelii świadectw o ostatnich godzinach życia Chrystusa.
Warto też przypomnieć, że w październiku tego samego roku Jan Paweł II dokonał beatyfikacji XIX-wiecznej mistyczki Anny Katarzyny Emmerich, której "Pasja", obok relacji Ewangelistów, stała się głównym źródłem inspiracji dla Gibsona podczas tworzenia filmu.

25 listopada 1981 r. Jan Paweł II mianował nowego prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Został nim niemiecki kardynał Joseph Ratzinger, bliski współpracownik, później następca Jana Pawła II na Stolicy Piotrowej - Benedykt XVI.

Słowianin

Jan Paweł II był pierwszym papieżem-Słowianinem. Wielokrotnie sam to podkreślał, przywołując spełnione proroctwo Juliusza Słowackiego z wiersza "Pośród niesnasków Pan Bóg uderza...". Związki ze Słowiańszczyzną podkreślał również przez podniesienie do rangi Patronów Europy apostołów Słowian - świętych braci Cyryla i Metodego, którym poświęcił także czwartą ze swoich czternastu encyklik - "Slavorum apostoli" (1985).

Najliczniejsza beatyfikacja

Jan Paweł II dokonał najliczniejszej w dziejach beatyfikacji. 11 marca 2001 r. na ołtarze wyniósł 233 obrońców wiary - księży, zakonników i zakonnic oraz świeckich, zamordowanych podczas wojny domowej w Hiszpanii przez wojska republikańskie.

Katechizm

W czerwcu 1992 r. Jan Paweł II podpisał nowy "Katechizm Kościoła Katolickiego". Na ośmiuset stronach zawarto kompendium nauki Kościoła o teologii i moralności. Prace nad katechizmem trwały sześć lat. Jako pierwsza opublikowana została francuska wersja językowa. Polskie wydanie ukazało się w 1994 r.

Cegła z domu Abrahama

W 2000 r. Papież planował zacząć swoją pielgrzymkę śladami Abrahama, Mojżesza, Jezusa i św. Pawła od Ur Chaldejskiego w Iraku. Siły międzynarodowe zapewniały bezpieczeństwo Ojcu Świętemu, jednak na przyjazd nie wyraził zgody Saddam Husajn. Aby trochę "osłodzić" gorycz odmowy, iraccy biskupi przywieźli Papieżowi w darze cegłę z domu Abrahama. A Ojciec Święty odrzekł na to: "I pomyśleć, że ja zawsze sądziłem, że Abraham mieszkał w namiocie".

Spowiedź u o. Pio

Słynny kapucyński stygmatyk o. Pio znany był z tego, że nieraz potrafił zrugać w konfesjonale zatwardziałego grzesznika. Arcybiskup Edward Nowak zapytał kiedyś Jana Pawła II, czy tak było naprawdę. Papież z uśmiechem odpowiedział: "Jak ja byłem u spowiedzi u o. Pio, to na mnie nie krzyczał".

Z królem Norwegii

Podczas wizyty w Norwegii w 1989 r. Jan Paweł II udzielił wywiadu miejscowej telewizji. Jak wiadomo luteranizm jest tam religią państwową, a funkcję zwierzchnika kościoła pełni król. Papież zdobył sympatię Norwegów, mówiąc: "Być może korzystnym wkładem do dialogu ekumenicznego byłby fakt wybrania się z waszym królem w góry na narty".

List do kobiet

15 sierpnia 1988 r. z okazji Roku Maryjnego Jan Paweł II opublikował list "Mulieris dignitatem" - o godności i powołaniu kobiety. Był to pierwszy list w historii papiestwa poświęcony wyłącznie kobietom. Poniżej wypowiedź świadka - ks. Eugeniusza Werona (starszy kolega z wadowickiego gimnazjum), która pokazuje, jak bardzo ks. Wojtyła, cenił i szanował kobiety.

Pierwsza pielgrzymka

Pierwszą pielgrzymką jaką odbył Papież Jan Paweł II po wyborze na Stolicę Piotrową była wizyta w sanktuarium Matki Boskiej Łaskawej w Mentorelli pod Rzymem - 29.X.1979 r.

Sakra biskupia

W 1958 roku Karol Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym Ombrii, a także biskupem pomocniczym Krakowa. Konsekracji biskupiej ks. Karola Wojtyły dokonał 28 września 1958 r. w katedrze na Wawelu metropolita krakowski i lwowski, arcybiskup Eugeniusz Baziak. Współkonsekratorami byli biskupi Franciszek Jop i Bolesław Kominek.

Najkrótsza wizyta zagraniczna

Najkrótszą wizytę zagraniczną Jan Paweł II odbył 29 sierpnia 1982 roku. Przez 5 godzin przebywał wtedy w najstarszej republice świata, maleńkim państewku, San Marino. Najważniejszym punktem pielgrzymki była msza św. na stadionie w Serravalle, który potem w ramach eliminacji do mistrzostw świata oraz mistrzostw Europy trzykrotnie odwiedzali polscy piłkarze (1993, 2002 i 2008).

Encykliki

Jan Paweł II był autorem 14 encyklik (czyli specjalnych orędzi skierowanych do wiernych). Pierwszą "Redemptor hominis" ("Jezus Chrystus - Odkupiciel człowieka") Papież opublikował już w marcu 1979 roku, czyli w niecałe pięć miesięcy po inauguracji pontyfikatu. Ostatnia - "Ecclesia de Eucharistia" ("Eucharystia w życiu Kościoła") - jako jedyna z encyklik Jana Pawła II pojawiła się już w nowym tysiącleciu - 17 kwietnia 2003 roku.

Papież nie-Włoch

Jan Paweł II to pierwszym nie-Włoch na tronie Piotrowym od 455 lat, czyli od śmierci w 1523 r. papieża Hadriana VI, pochodzącego z terenów dzisiejszej Holandii. Jednocześnie to jedyny jak dotąd papież Polak, papież Słowianin i papież pochodzący z kraju komunistycznego. Niewątpliwie jego wybór był m.in. dlatego dużym zaskoczeniem...
http://www.centrumjp2.pl

Świat wstrzymał oddech...


"Papież Jan Paweł II, nie żyje". Świat wstrzymał oddech... 2 kwietnia 2005 roku wieczorem trzeci dzień trwały na Placu św. Piotra modlitwy za Jana Pawła II, rozpoczęte wraz z jego agonią. Gdy 60 tysięcy ludzi odmawiających różaniec, zostało poinformowanych, że o godzinie 2137 "nasz Ojciec Święty powrócił do domu Ojca" wśród modlących się wówczas pod bazyliką watykańską słychać było pierwsze ciche, nieśmiałe głosy: "umarł święty". A już 8 kwietnia podczas pogrzebu papieża, pojawiły się transparenty głoszące hasło:"Santo subito!".

Pontyfikat Jana Pawła II był rekordowy pod każdym względem . Takiego papieża do roku 1978 nie było i drugiego takiego nie będzie. Odbył on 104 zagraniczne pielgrzymki do 132 krajów, odwiedzając 900 miast i miejscowości. Papież pielgrzym był w nieustannej drodze. W sumie pokonał 1,7 miliona kilometrów. Pielgrzymował do najodleglejszych geograficznie, religijnie i światopoglądowo krajów. Jako pierwszy papież w dziejach Jan Paweł II odwiedził kościół luterański (w 1983 r.), synagogę (1986 r.) i meczet (2000 r.). W 1986 roku w wspamniałym gescie pojednania zaprosił przedstawicieli wszystkich wyznań i religii do Asyżu na wspólną modlitwę o pokój. Za nieocenione uważa się jego zasługi dla dialogu katolicko-żydowskiego, dokonał także ważnego otwarcia wobec prawosławia.

Po niespełna trzech pierwszych, niezwykle intensywnych latach pontyfikatu 13 maja 1981 roku papież został ciężko ranny w zamachu na Placu św. Piotra, gdzie strzały do niego oddał turecki zamachowiec Mehmet Ali Agca. Jan Paweł II trafił do kliniki Gemelli w stanie krytycznym. Został uratowany. W grudniu 1983 roku papież odwiedził Agcę w więzieniu w Rzymie i długo z nim rozmawiał. Wybaczył.

Angażował się także w politykę, faktycznie doprowadził do obalenia komunizmu, bowiem nie ulega wątpliwości, że jego słowa oraz gesty stanowiły inspirację dla demokratycznej opozycji w Polsce i innych krajach bloku wschodniego.

Ponadto Jan Paweł II zgromadził wokół siebie miliony młodych katolików ustanawiając w 1985 roku Światowe Dni Młodzieży, które stały się największymi masowymi, regularnymi uroczystościami z jego udziałem.

12 marca 2000 wykonał jako pierwszy papież w dziejach gest mea culpa, określany wręcz jako "niesłychany". Prosił o wybaczenie krzywd wyrządzonych przez synów i córki Kościoła przedstawicielom innych religii.
http://www.senior.fit.pl/senior_aktualnosci_/w_rocznice_smierci_jana_pawla_ii,277,1,0.html

Trzeci na liście


Trzeci na liście papieży o najdłuższym pontyfikacie. Dłużej panowali tylko święty Piotr (34 lata), Pius IX (31 lat). Ogłosił 14 encyklik (orędzie papieskie do hierarchii kościelnej i wiernych w sprawach wiary i morał), 11 konstytucji apostolskich, 43 listy apostolskie. Zwołał 9 konsystorzy (zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem. papieża).

Mianował 232 kardynałów, w tym 10 Polaków (Franciszek Macharski, Władysław Rubin (1979), Henryk Gulbinowicz (1985), Józef Glemp, Piotr Roztworowski, Zenon Grocholewski (2001), Marian Jaworski (2001), Stanisław Nagy (2003), Adam Kozłowiecki.

Kanonizował 506 świętych (w tym 9 Polaków), (Maksymilian Kolbe (1982), ojciec Rafał Kalinowski (1989), Albert Adam Chmielowski (1989), Jan Sarkander (1995), królowa Jadwiga (1997), Jan z Dukli (1997), bł. Kingę (1999), siostra Faustyna Kowalska (2000), Józef Sebastian Pelczar (2003), Urszula Ledochowska (2003). Z innych krajów m.in.: stygmatyka ojca Pio (2002).

Beatyfikował 1334 błogosławionych (w tym 155 Polaków).

Przewodniczył 6 zgromadzeniom generalnym zwyczajnym synodu biskupów.
Przyjął ponad 1350 osobistości politycznych.
Spotkał się z wiernymi na ponad 1020 audiencjach generalnych.
Zainicjował Światowe Dni Młodzieży (31 marzec 1985r.).
Odbył 104 podróże zagraniczne.

Przemawiał w siedzibach:
- UNESCO (2 czerwiec 1980r.),
- EWG (maj 1985r.),
- ONZ (2 październik 1979r., 5 październik 1995r.),
- Parlament Europejski w Strasburgu (11 październik 1988r.)
- Sejmie III RP (11 czerwiec 1999r.).

Napisał 85 tysięcy stron pism teologicznych w formie encyklik i listów oraz sześć książek.

Autor wielu książek:
poemat "Pieśń o Bogu ukrytym" (1946),
"Przed sklepem jubilera" (1960),
"Miłość i odpowiedzialność" (1960),
"Rozważania o śmierci" (1975),
"Myśląc ojczyzna" (1979),
"Przekroczyć próg nadziei" (1994),
"Dar i tajemnica" (1996) - jego duchowa autobiografia,
"Tryptyk rzymski" (2003),
"Wstańcie, chodźmy" (2004),
"Pamięć i tożsamość" (2005).

Ustanowił 11 lutego Światowym Dniem Chorego (13 maj 1992r.).
Pierwszy Papież: Słowianin.
Odwiedził Polskę.
Podróżował: 104 pielgrzymki zagraniczne i ponad 140 po Włoszech.
Władał ośmioma językami.
Był celem zamachu.
Odwiedził synagogę (Rzym, 13 kwiecień 1986r.)
Odwiedził Ziemię Świętą i Jerozolimę (20-26 marzec 2000r.).
Gościł Rabinów w Watykanie.
Przekroczył próg meczetu (w Damaszku).
Przedkładał dużą wagę do kontaktu z młodzieżą.
Uczestniczył w meczu piłkarskim: Włochy kontra zawodnicy włoscy grający w ligach zagranicznych (2000).
Odwiedzał zakłady pracy.
Publicznie przeprosił za akty przemocy popełnione przez Kościół i chrześcijan.
Opracowanie Krzysztof Mikucki http://www.wgorach.com

Papież rekordów...


26 lat rządów Jana Pawła II w Kościele katolickim zaznaczyło się całym pasmem najrozmaitszych "rekordów" i "premier", czyli przedsięwzięć podejmowanych po raz pierwszy w dziejach właśnie przez tego Papieża. 16 października 2004 upłynął 9497 dzień tego jednego z najdłuższych w dziejach Kościoła pontyfikatu.

Swego rodzaju rekordem czy co najmniej czymś niecodziennym był sam wybór metropolity krakowskiego na biskupa Rzymu - pierwszego nie-Włocha na tym urzędzie od 1522 r., kiedy to 9 stycznia tegoż roku Papieżem został pochodzący z Utrechtu w Niderlandach Hadrian VI (Adrian Florensz). Kierował on Kościołem zresztą bardzo krótko, bo tylko nieco ponad półtora roku, zmarł 14 września 1523 r. Należy dodać, że papież ten większość dorosłego życia spędził w Rzymie, nie był więc tak do końca cudzoziemcem i właściwie dopiero polski kardynał z Krakowa przyszedł do Watykanu rzeczywiście z dalekiego kraju.

"Nowe", które dało o sobie znać w decyzji konklawe, szybko rozszerzyło się na wiele innych dziedzin. Już w dwa dni po wyborze Jan Paweł II opuścił Watykan, zrywając z wszelkimi obowiązującymi do tego czasu zwyczajami, udając się do kliniki im. A. Gemellego, aby odwiedzić przebywającego tam chorego przyjaciela, biskupa Andrzeja M. Deskura, którego w 1985 r. wyniósł do godności kardynalskiej. Gdy opuszczał szpital i żegnał się z całkowicie zaskoczonym personelem, ktoś z towarzyszącej Papieżowi ekipy watykańskiej szepnął mu, że powinien udzielić błogosławieństwa. Jan Paweł II cofnął się od drzwi, uśmiechnął i przed pobłogosławieniem zebranych powiedział: "Od niedawna jestem papieżem, nie znam jeszcze wszystkich swoich obowiązków, musicie mi o nich przypominać".

Szwajcarski dziennik "Tribune de Geneve" pokusił się tuż po wyborze Jana Pawła II o sporządzenie wykazu tych zjawisk, w których jest on pierwszy.

Oto kilka z nich:
+ pierwszy od ponad 4,5 wieku papież spoza Włoch,
+ z kraju komunistycznego,
+ odpowiadał na pytania dziennikarzy, zmieniając audiencję dla mediów w zaimprowizowaną konferencję prasową,
+ z bazyliki św. Piotra przemawiał po polsku i w kilku innych "nietypowych" językach, np. po litewsku, ukraińsku, węgiersku, czesku... Tak było np. w czasie pontyfikalnej Mszy św., rozpoczynającej pontyfikat 22 października 1978 r.,
+ czyta i przemawia bez okularów (to jest aktualne do dzisiaj, mimo upływu lat),
+ uprawia alpinizm, narciarstwo, kajakarstwo i pływanie,
+ ma piękny głos (pierwszy od czasów zmarłego w 1873 r. Piusa IX),
+ poprawnie wymawia i śpiewa "Ite, missa est" na zakończenie Mszy (było to zdanie niektórych starych znawców tematyki watykańskiej)
+ pierwszy, który przybył na konklawe, mając przy sobie jedynie kieszonkowe, stanowiące odpowiednik 125 franków szwajcarskich.

Inni komentatorzy zwrócili uwagę i na to, że nowy Papież, pokazując się po raz pierwszy z loggii bazyliki św. Piotra rzymianom i przybyszom z całego świata, rozpoczął swą krótką wypowiedź słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus" - zapomnianymi już jakby nieco w tamtym, zachodnim środowisku.

Ale prawdziwe "premiery" i "rekordy" nowego pontyfikatu miały dopiero nadejść wraz z jego "rozkręcaniem się" i coraz głębszym wchodzeniem Papieża w nowe obowiązki.Jeszcze w tym samym miesiącu, 30 października, Ojciec Święty ponownie odwiedził chorych, tym razem kardynałów Johna J. Wrighta, Alberto di Jorio i Alfredo Ottavianiego, przebywających w swych mieszkaniach w gmachu Świętego Oficjum. Nie był to bynajmniej suchy gest wobec cierpiących, ale pełne miłości pochylenie się nad chorymi, w tym wypadku nad tymi, którzy całe lata służyli Kościołowi, a teraz z powodu wieku i chorób, znaleźli się niejako na uboczu głównych wydarzeń.

Zresztą następne tygodnie i miesiące miały pokazać, że spotkania z chorymi stanowią stały punkt publicznej działalności Ojca Świętego, zwłaszcza podczas audiencji ogólnych i podróży apostolskich.

Dzień wcześniej, 29 października, Jan Paweł II odwiedził sanktuarium maryjne Mentorella (ponad 80 km od Rzymu), a w tydzień później udał się do Asyżu. Rozpoczął w ten sposób swój "serial" podróży po diecezjach i regionach Włoch (których do dzisiaj odbył 143).

3 grudnia 1978 r. Ojciec Święty odwiedził pierwszą parafię rzymską - św. Franciszka Ksawerego na Garbatella, również zapoczątkowując nieznaną dotychczas praktykę wizytacji parafii rzymskich przez biskupów tego miasta (dotychczas "zaliczył" ich 303 na 330 istniejących w Wiecznym Mieście).

Podróży zagranicznych Jan Paweł II odbył dotychczas 104, odwiedzając w tym czasie 129 krajów, a w nich prawie 640 miejscowości. Przemierzył w tym czasie bez mała 1,20 mln km, czyli mniej więcej trzykrotną odległość Ziemi od Księżyca lub - używając bardziej ziemskiego porównania - ponad 28 razy pokonał długość równika.
Podczas wszystkich tych wyjazdów poza Włochy Ojciec Święty wygłosił 2,4 tys. przemówień oficjalnych, a więc nie licząc wypowiedzi improwizowanych, np. z okien swych rezydencji w różnych miastach, jak to nieraz bywało choćby w Polsce, zwłaszcza w Krakowie.

We Włoszech Papież ponad 300 razy przebywał w 262 miejscowościach, przemierzając w tym czasie ponad 82 tys. km i wygłosił tam prawie 900 przemówień.

Inną dziedziną, w której Jan Paweł II pobił wszelkie rekordy, są beatyfikacje i kanonizacje: w ciągu 25 lat swych rządów w Kościele wyniósł on na ołtarze podczas 140 obrzędów beatyfikacyjnych ponad 1350 błogosławionych, w tym 160 Polaków, a w czasie ponad 55 kanonizacji dał Kościołowi 470 świętych.

Jan Paweł II mianował też mniej więcej 2/3 światowego episkopatu, przy czym ponad 320 biskupom osobiście udzielił sakry; wyświęcił sam 2810 kapłanów, ochrzcił 1378 osób (dzieci i dorosłych), bierzmował 1581 i udzielił sakramentu chorych 77 osobom.

Liczby powyższe są w ogóle nieporównywalne, gdyż w przeszłości papieże bardzo rzadko udzielali sakramentów innym wiernym, a jeśli już do tego dochodziło, to na ogół byli to najbliżsi współpracownicy lub członkowie rodziny (w wypadku sakramentu kapłaństwa, chrztu czy bierzmowania lub sakry biskupiej).
To obecny Papież uczynił regularną praktyką wyświęcanie biskupów w uroczystość Objawienia Pańskiego - 6 stycznia każdego roku (z wyjątkiem 2001, wtedy sakrę z rąk Ojca Świętego otrzymało dziewiętnastu kapłanów 19 marca), chrzczenie gromadki dzieci w Niedzielę Chrztu Pańskiego czy udzielanie święceń kapłańskich diakonom diecezji rzymskiej w Niedzielę Dobrego Pasterza, gdy cały Kościół obchodzi Światowy dzień Modlitw o Powołania Kapłańskie.

Od chwili swego wyboru Ojciec Święty przyjął na oficjalnych audiencjach w Watykanie 426 szefów państw oraz koronowanych głów, 187 premierów i 190 ministrów spraw zagranicznych. Listy uwierzytelniające otrzymał od 642 ambasadorów, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej.

A obecnie najnowszym rekordem jest długość tego pontyfikatu - najdłuższego w XX wieku (jeśli nie liczyć Leona XIII, którego ponad 25-letnie rządy w Kościele "zahaczyły" o XX stulecie, Papież ten zmarł bowiem w 1903).
www.voxdomini.com.pl

Jan Paweł II: papież przełomu i rekordów


Papież przełomu, który przyczynił się do zmian w wielu krajach, niestrudzony pielgrzym, rekordzista w kategorii tego, co jako przywódca Kościoła uczynił po raz pierwszy - Jan Paweł II zmarł 5 lat temu, 2 kwietnia 2005 roku, po prawie 27 latach pontyfikatu.

Watykańskie obchody piątej rocznicy śmierci Jana Pawła II rozpoczną się w poniedziałek o godz. 18. w bazylice św. Piotra mszą pod przewodnictwem Benedykta XVI. Polskiemu papieżowi dedykowane też będą w części medytacje podczas Drogi Krzyżowej w Koloseum 2 kwietnia.

Jan Paweł II był pierwszym papieżem, który przekroczył próg synagogi i meczetu, zorganizował międzyreligijne spotkanie w Asyżu, bił się w piersi za grzechy Kościoła, spotkał się z przywódcą ówczesnego ZSRR Michaiłem Gorbaczowem. Był także pierwszym papieżem, który chodził po górach, pływał w basenie i uciekał potajemnie z Watykanu, by pojeździć na nartach.

Rekordowa jest statystyka jego pontyfikatu; odbył 104 zagraniczne pielgrzymki do 132 krajów, pokonał 1,7 miliona kilometrów, co odpowiada 30-krotnemu okrążeniu Ziemi wokół równika. Ogłosił 14 encyklik i 14 adhortacji, 11 konstytucji apostolskich, 43 listy apostolskie i dzieło poetyckie "Tryptyk rzymski". Wyniósł na ołtarze 478 świętych i 1318 błogosławionych.

Wybór 58-letniego metropolity krakowskiego kardynała Karola Wojtyły na konklawe 16 października 1978 roku był zaskoczeniem dla świata oraz - jak to ujął promotor jego kandydatury kardynał Franz Koenig - "psychologicznym trzęsieniem ziemi dla całego wschodu Europy".

Było to wydarzenie rewolucyjne w samym Watykanie, gdzie wielu dostojników przyjęło wybór Polaka nie bez wątpliwości i dystansu wobec papieża, który - argumentowali - "przybywał z innego świata, z innej historii, a zatem miał inną wizję życia kościelnego i zarządzania Kościołem".

Także wśród bardziej postępowych katolików odczuwało się jeszcze większą nieufność wobec Polaka. Włoski watykanista Gian Franco Svidercoschi w książce "Papież, który nie umiera" zwrócił uwagę na początkowe uprzedzenia wobec Jana Pawła II, postrzeganego jako konserwatystę i tradycjonalistę.

Po niespełna trzech pierwszych, niezwykle intensywnych latach pontyfikatu, wypełnionych m.in. publikacją encykliki "Redemptor Hominis"(Odkupiciel człowieka) i podróżami, w tym historyczną pielgrzymką do Polski w 1979 roku, 13 maja 1981 roku papież został ciężko ranny w zamachu na Placu świętego Piotra, gdzie strzały do niego oddał turecki zamachowiec Mehmet Ali Agca. Stan Jana Pawła II był krytyczny z powodu ogromnej utraty krwi. Został uratowany w rzymskiej klinice Gemelli przez lekarzy, którzy sami wątpili w to, czy zdołają go ocalić, a potem sami uznali to niemal za cud. W grudniu 1983 roku papież odwiedził Agcę w więzieniu w Rzymie i długo z nim rozmawiał.

W latach 80. Jan Paweł II wielokrotnie otwierał całkowicie nowe rozdziały w dziejach Kościoła katolickiego; w 1983 roku odwiedził kościół luterański, w 1985 roku ustanowił Światowe Dni Młodzieży (stały się one największymi masowymi, regularnymi uroczystościami z jego udziałem), w 1986 roku przekroczył próg synagogi w Wiecznym Mieście, zorganizował spotkanie przedstawicieli wszystkich religii świata w Asyżu.

24 grudnia 1999 roku Jan Paweł II zainaugurował obchody Wielkiego Jubileuszu dwóch tysięcy lat chrześcijaństwa. Rozpoczęty wówczas Rok Święty obfitował w uroczystości w Rzymie z udziałem milionów wiernych z całego świata. W 2000 roku coraz bardziej już schorowany odwiedził Ziemię Świętą i Egipt.

W kolejnych latach mimo postępującej choroby dalej niestrudzenie podróżował na Ukrainę, do Kazachstanu, Armenii, Azerbejdżanu, Bułgarii, Kanady, Meksyku, Gwatemali, Polski, na Słowację, do Chorwacji i Francji.

Poważne objawy choroby Parkinsona, na którą papież zapadł w latach 90., nasiliły się w styczniu 2005 roku. W następnych tygodniach dwukrotnie był w szpitalu. Do Watykanu powrócił 13 marca. Zaczął być sztucznie odżywiany poprzez sondę, ponieważ bardzo tracił siły i wagę. Po raz pierwszy nie uczestniczył w uroczystościach Wielkiego Tygodnia. Drogę Krzyżową w Koloseum obserwował w swojej prywatnej kaplicy w Watykanie. W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego pojawił się w swym oknie i udzielił błogosławieństwa. Nie był w stanie już się wtedy odezwać do wiernych.

Agonia papieża rozpoczęła się 31 marca. W tych dniach do Rzymu przybyły tysiące wiernych z całego świata, którzy nieprzerwanie modlili się na Placu świętego Piotra. Jan Paweł II zmarł wieczorem 2 kwietnia.

W następnych dniach hołd papieżowi, którego ciało wystawiono w bazylice watykańskiej, oddało kilka milionów ludzi. Setki tysięcy, wśród nich kilkudziesięciu szefów państw i rządów oraz delegaci wszystkich wyznań i religii, uczestniczyły w uroczystościach pogrzebowych 8 kwietnia. Wielu ich uczestników trzymało transparenty z hasłem "Santo subito" (natychmiast święty) domagając się kanonizacji papieża.

Wspominając Jana Pawła II nie można pomiąć jego niezwykłego poczucia humoru, skłonności do żartów i przekomarzania się. Zwrócił na to uwagę postulator jego procesu beatyfikacyjnego ksiądz Sławomir Oder, który swą książkę "Dlatego jest święty" zaczął od opisu rozmowy jednej z zakonnic z papieskiego apartamentu z papieżem. Na jej uwagę: "martwię się o Waszą Świątobliwość", Jan Paweł II odparł: "ja też martwię się o moją świątobliwość".
Sylwia Wysocka(PAP) http://www.salon24.pl/news/3701,jan-pawel-ii-papiez-przelomu-i-rekordow

Jan Paweł II - papież rekordów


bł. Jan Paweł II.jpg

Jan Paweł II

Jan Paweł II jest papieżem rekordów: odbył 101 zagranicznych podróży apostolskich, w czasie których trzykrotnie pokonał odległość między Ziemią a Księżycem, co odpowiada 30 okrążeniom kuli ziemskiej; podróżując, spędził ponad 900 dni, tzn. ponad 2,5 roku, poza Watykanem i Castel Gandolfo, co stanowi około 11,5% czasu trwania pontyfikatu; wydał 14 encyklik, 65 listów, konstytucji i adhortacji apostolskich oraz 25 dokumentów matu proprio; kanonizował 473 osoby, a ogłosił błogosławionymi -1315; zwołał 8 konsystorzy zwyczajnych, podczas których wyniósł do godności kardynalskiej 201 kapłanów; osobiście udzielił sakry biskupiej 321 osobom; w czasie jego pontyfikatu odbyło się już ponad 1000 audiencji generalnych, w których uczestniczyło prawie 17 mln pielgrzymów.

Od 30 kwietnia 2003 r. pontyfikat Jana Pawła II osiągnął następny rekord: stał się czwartym co do długości pontyfikatem w historii Kościoła (do tego dnia pontyfikat polskiego Papieża był krótszy od pontyfikatu Piusa VI, który zasiadał na Stolicy Apostolskiej 24 lata, 6 miesięcy i 8 dni).

Dłużej przewodzili Kościołowi jedynie św. Piotr, bł. Pius IX i Leon XIII. (Ten ostatni już w tej chwili nieaktualny)

św. Piotr

Św. Piotr

Szymon Piotr był rybakiem, który wraz ze swym bratem Andrzejem pracował nad Jeziorem Galilejskim. Był człowiekiem prostym i niewykształconym; jemu właśnie - pomimo ludzkich słabości i wad - Jezus powierzył wielką rolę w Kościele: "Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. (...) Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 16,17-19) oraz: "Paś owce moje!" (por. J 21,15-17). Piotr miał utwierdzać braci w wierze: "Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustala twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci" (Łk 22,31).

Apostoł Piotr przewodził Kościołowi od śmierci Chrystusa aż do swojej męczeńskiej śmierci w Rzymie w 67 r. (z innych źródeł historycznych wynika, że Piotr zginął w 64 r). Tradycyjnie uważa się, że jego pontyfikat trwał 34 lata

bł. Pius IX

Bł. Pius IX

Na konklawe w 1846 r. Święte Kolegium wybrało na papieża najmłodszego z kardynałów, Giovanniego Marię Mastai-Ferrettiego, który przeszedł do historii jako Pius IX (1846-78). Rozpoczął się najdłuższy (po św. Piotrze) pontyfikat, który trwał 32 lata 7 miesięcy i 21 dni. Imię Piusa IX kojarzy się głównie z Soborem Watykańskim I (1869-70), z dogmatem o Niepokalanym Poczęciu (1854 r.) oraz z "Syllabusem", czyli wykazem 80 błędów doktrynalnych. Największym wydarzeniem politycznym tego okresu było powstanie Królestwa Włoch (14 maja 1861 r.), które obejmowało także tereny Państwa Kościelnego, a od 1870 r. - również Rzym. Pius IX zaprotestował przeciwko okupacji miasta przez wojska piemonckie, ogłaszając się "więźniem Watykanu", i do śmierci nie wyszedł poza mury watykańskie.




Leon XIII

Leon XIII

Następcą Piusa IX był kard. Gioacchino Vincenzo de Pecci, szlachcic z miasteczka Carpineto, położonego w podrzymskim regionie Ciociaria. Przyjął imię Leon XIII i zasiadał na Stolicy Piętrowej 25 lat i 5 miesięcy (1878-1903). Leon XIII był następnym papieżem-więźniem, który nigdy nie opuścił Watykanu. Natomiast bardzo lubił Ogrody Watykańskie, gdzie często udawał się na spacery. Papież ten - dawny nuncjusz apostolski w Belgii i biskup Perugii - pozostawił po sobie bogatą spuściznę doktrynalną, która zawarta jest m.in. w 20 encyklikach. To jemu zawdzięczamy m.in. słynną encyklikę Rerum novarum, która stała się podstawą nauki społecznej Kościoła.
Tygodnik "Niedziela" Nr 26-29 czerwca 2003r.



Statystyka


Jan Paweł II papież
Urodzony dla świata 18.05.1920 roku,
wybrany papieżem 16.10.1978 roku,
urodzony dla nieba 2.04.2005 roku godz. 21.37,
był papieżem 26 lat 5 miesięcy 17 dni,
pielgrzymował na tej ziemi 84 lata 10 miesięcy 15 dni.
http://republika.pl/ruda_parafianin/pra/p030/p055.htm

Jan Paweł II - papież rekordów, papież sportowców


Jego pontyfikat trwający ponad 26 lat należy do najdłuższych w dziejach całego Kościoła, a opublikowane dokumenty i wygłoszone przez Niego przemówienia oblicza się na około 85 tysięcy stron druku. Odbył przeszło 100 podróży zagranicznych, prawie 150 - po Włoszech, ogółem przebył ponad milion kilometrów. Beatyfikował przeszło 1300 członków Kościoła katolickiego, kanonizował prawie 500. Za Jego pontyfikatu niemal dwukrotnie wzrosła liczba państw reprezentowanych przy Stolicy Apostolskiej.

Swoistym rekordem było przełamanie "papieskiej" bariery sportowej. Już w pierwszym roku swojego pontyfikatu podjął decyzję o wybudowaniu basenu oraz odnowieniu zaniedbanego kortu w letniej rezydencji Castel Gandolfo. A gdy media skrytykowały tę decyzję, zarzucając Mu rozrzutność i egoizm (!), odpowiadał: - Papież potrzebuje ruchu. Pogrzeb i nowe konklawe będzie kosztować dużo więcej...

Po wyborze Jego Osoby na papieża nadano mu nie na darmo przydomek "atleta Boga". Sport odegrał w życiu Jana Pawła II istotną rolę. Kochał sport i znał się na nim doskonale, darząc świat sportu szczególnym sentymentem, ponieważ całe życie - od najmłodszych lat szkolnych, przez lata studiów i posługi duchownej, jak również w czasie pontyfikatu, uprawiał sport.

W młodości, jeszcze w rodzinnych Wadowicach grał w piłkę nożną, próbował też swoich sił w hokeju na lodzie, pływał na kajaku, przez całe prawie życie jeździł na nartach, pływał, odbywał piesze górskie wędrówki.

Nigdy żaden inny papież nie poświęcał w swoim życiu i w swoich naukach tyle miejsca sportowi. Jan Paweł II przyjął na audiencjach chyba wszystkich najważniejszych sportowców świata, w tym wielu Polaków. Był honorowym członkiem Związku Towarzystw Gimnastycznych "Sokół", a także "Sokoła" w Zakopanem, Bydgoszczy-Fordonie oraz w Wadowicach. Na Zjeździe Rady Światowego Związku Sokolstwa w Koszycach na Słowacji (1999) nadano Mu tytuł Sokoła Świata.

Był honorowym członkiem klubu FC Barcelona, od którego co roku otrzymywał karnet na cały sezon na wypadek, gdyby miał ochotę zawitać na słynny stadion Camp Nou. Był wielkim sympatykiem Cracovii. Prezes AS Roma - Franco Senzi nazwał Ojca Świętego "Batistutą historii XX wieku", porównując Go do napastnika AS Roma, jednego z najlepszych napastników na świecie.

Prezes firmy Ferrari - Luca Cordero di Montezemolo przekazując Janowi Pawłowi II model jednego z najszybszych aut świata żartował, że przeznaczony jest dla osoby, która "od lat zajmuje pole position na drogach ludzkości".

Gdy podczas Światowego Dnia Młodzieży otrzymał kij hokejowy od grupy Kanadyjczyków, z uśmiechem wspominał: - 60 lat temu też grałem w hokeja... Podobny dar otrzymał w Stanach Zjednoczonych od kibiców Saint Louis Blues, a do tego kopię stroju tamtejszej drużyny, występującej w NHL. Żartował wtedy: - A więc jestem przygotowany, aby jeszcze raz powrócić do hokeja!

"Sport to jedno z ważnych zjawisk, dzięki któremu można przekazać bardzo głębokie wartości powszechnie zrozumiałym językiem. Ukryty w sporcie potencjał powoduje, że staje się on ważnym narzędziem rozwoju człowieka. Jest także czynnikiem niezwykle przydatnym w procesie budowania społeczeństwa bardziej ludzkiego, gdzie w miejscu antagonizmów pojawia się rywalizacja. Bardziej cenne jest uczciwe współzawodnictwo, niż zawzięta konfrontacja". To słowa Ojca Świętego wypowiedziane podczas międzynarodowego sympozjum "Oblicze i dusza sportu w roku Wielkiego Jubileuszu".

Gdy w sierpniu zeszłego roku powołał w Watykanie departament sportu, powiedział:
- Kościół widzi sport jako formę aktywności uprawianą w oparciu o pełne poszanowanie dla wszystkich obowiązujących zasad, ważny instrument wychowawczy, zwłaszcza dla młodych pokoleń.

Jan Paweł II o sporcie:
- W naszych czasach wydaje się, że sport jest niekiedy uwarunkowany przez logikę zysku, widowiska, dopingu, bezwzględnej rywalizacji i przemocy. Sport uprawiany zgodnie z perspektywą chrześcijańską staje się zalążkiem głębokich relacji międzyludzkich i sprzyja budowaniu świata bardziej pogodnego i solidarnego.

- Uprawianie sportu w duchu Ewangelii przygotowuje do odważnego i uczciwego uczestnictwa w trudnych zawodach życiowych i pozwala odkryć pełną prawdę o człowieku.

- Sport jest ważnym fragmentem życia, ale nie całym życiem i winien wpisywać się w proces harmonijnego doskonalenia człowieka i sięgania przez niego po najwyższe wartości.

- Góry dla narciarzy i alpinistów są naprawdę wspaniałe, ponieważ przybliżają nas do tajemnicy Boga. Nie szczędzą przykrych niespodzianek i kryją niemało zasadzek, ale nic wzniosłego ani pięknego nie można osiągnąć bez pokonania wąskiej ascetycznej drogi, która umacnia i hartuje.
http://zycie.awf.wroc.pl/nr104/07-104.html

Abp Piero Marini o Słudze Bożym Janie Pawle II


W czasie sesji o Eucharystii w dniach 4-6 marca 2011 r. abp Piero Marini podzielił się z uczestnikami osobistym doświadczeniem spotkań ze Sługą Bożym Janem Pawłem II.

Arcybiskup wyznał, że ogłoszenie daty beatyfikacji Sługi Bożego Jana Pawła II zrodziło w nim pytanie, jaki rodzaj świętości zostanie przedstawiony wszystkim wierzącym rozproszonym po całym świecie, duchwonym i świeckim. Zwrócił uwagę, że w osobie Jana Pawła II mamy do czynienia z "papieżem rekordów" (liczba celebracji w Rzymie i w różnych częściach świata, tłumy uczestników tychże celebracji lub audiencji, liczba świętych i błogosławionych wyniesionych na ołtarze, liczba wydanych dokumentów i wygłoszonych przemówień czy wreszcie miliony uczestników uroczystości Jego pogrzebu). Ale z mocą podkreślił, że Jan Paweł II zostanie ogłoszony błogosławionym nie ze względu na owe "rekordy", ale dlatego, że w sposób nadzwyczajny przeżywał codzienność swojego życia. Ogłoszenie beatyfikacji Jana Pawła II jest dla abpa Marini potwierdzeniem, że świętość nie jest stylem życia odległego, ale stanowi część życia codziennego. Jan Paweł II stał się "papieżem rekordów", ale zostanie ogłoszony błogosławionym dlatego, że w sposób nadzwyczajny przeżywał codzienność swojego życia.

"Gdy tylko dowiedziałem się o beatyfikacji Jana Pawła II nie myślałem o błogosławionym nieosiągalnym i dalekim, lecz przeciwnie o świętym pasterzu bliskim całej wspólnocie chrześcijańskiej. Od początku bowiem, od Mszy świętej rozpoczynającej Jego pontyfikat wyszedł ku ludziom, starał się zbliżyć do wszystkich, wszystkich chciał pozdrowić i uścisnąć. Z pewnością był to Papież, który spotkał i pozdrowił więcej osób niż jakikolwiek inny papież w historii Kościoła".

Abp Piero Marini wyznał: "Był to pasterz bardzo bliski również dla mnie. Z Janem Pawłem II spędziłem prawie dwadzieścia lat mojego życia. Mogłem dzielić przynajmniej w części Jego działalność duszpasterską. Dzieliłem z Nim radości i bóle, nadzieje, trudy i zadowolenie. Ten papież dał mi możliwość uczestniczenia i dzielenia jego ducha misyjnego, jego miłości dla głoszenia Ewangelii, odwagi w obronie prawdy, odwagi w opowiedzeniu się po stronie słabych, ubogich i na rzecz pokoju. Nauczył mnie kochać ludzi każdej rasy i każdej kondycji, poszanowania wszystkich kultur, także tych uważanych za prymitywne i bez znaczenia".

Kontynuując swoje świadectwo długoletni mistrz papieskich ceremonii liturgicznych mówił: "Tym jednak, co mnie najbardziej związało z Janem Pawłem II, było doświadczenie celebracji razem z Nim, tyle razy obok Niego, z prostotą i wzruszeniem, liturgii, której pragnął Sobór Watykański II, razem z niezliczonymi wspólnotami w różnych częściach świata. I to właśnie ze względu na to doświadczenie życia liturgicznego-eklezjalnego, które przeżyłem razem z Nim, Jego beatyfikacja jest wydarzeniem, które dotyka mnie z bliska i głęboko jest związana z moim życiem wiary".

Towarzysz "wędrującego pasterza" zauważył, że Jan Paweł II jako pasterz Kościoła powszechnego chciał być fizycznie obecny w możliwie największej liczbie wspólnot eklezjalnych, by żaden z Kościołów partykularnych nie mógł czuć się wyłączonym z łączności z biskupem Rzymu.
Fizyczna obecność Papieża wśród różnych wspólnot była znakiem komunii dla całego Kościoła powszechnego. W tym kontekście mistrz ceremonii papieskich przypomniał obrzęd stosowany w pierwszych wiekach w Kościele rzymskim: "fermentum", kawałek Chleba konsekrowanego, był przesyłany do poszczególnych "tituli" na znak ich komunii z własnym biskupem.
W posłudze papieża Jana Pawła II, według abpa Marini, obrzęd ten został niejako zastąpiony przez fizyczną obecność samego papieża w różnych Kościołach partykularnych czy parafiach Rzymu.
"Ciało papieża stało się znakiem komunii... - mówił abp Marini - ...w czasie jego długiego pontyfikatu. To ciało, które nie tylko w czasie podróży apostolskich, ale w czasie choroby, jak również po śmierci nie przestało być znakiem komunii dla Kościoła powszechnego".

Ksiądz arcybiskup, jako naoczny świadek sprawowania Eucharystii przez Jana Pawła II, wyznał: "Papież był mistykiem (w tym sensie, że słowo "mistyk" pochodzi od słowa "misterium"). Celebrował Misterium. Był kimś, kto wierzy w to, co czyni".
Mistrz Papieskich Ceremonii Liturgicznych wspominał: "Pamiętam zakrystię bazyliki św. Piotra i wiele zakrystii kościołów rozproszonych po świecie, które stały się miejscami modlitwy Papieża przed i po celebracji".
Ta sama zakrystia bazyliki św. Piotra była również miejscem przygotowania liturgii: "To był człowiek, który lubił śpiewać. Tyle razy w zakrystii bazyliki św. Piotra tworzyliśmy duet, bo papież chciał przygotować prefację po łacinie...".
Ceremoniarz opowiadał również o pragnieniu Papieża wyrażania siebie i swojej relacji do Boga i ludzi poprzez gesty, choćby o pragnieniu podeszłego w latach biskupa Rzymu, by wykonać gest leżenia krzyżem w czasie wielkopiątkowej liturgii, choć siły już Mu na to nie pozwalały, o miłości Jana Pawła II do rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii, o Jego umiejętności bardzo osobistego przeżywania publicznej liturgii Kościoła.

Zachęcony jednym z pytań abp Piero Marini podzielił się również doświadczeniem swojego pożegnania z Janem Pawłem II na łożu śmierci, w przeddzień Jego przejścia z tego świata do domu Ojca: "Stałem przy łóżku papieża... Jedyna rzecz, jaką powiedziałem Papieżowi to słowa: 'Módl się za mnie i módl się za Kościół'. A później trwaliśmy w milczeniu. Po tym, jak abp Stanisław mnie przedstawił, Papież podniósł głowę i popatrzył na mnie. Papież... podniósł rękę.
Nie rozumiałem, czego Papież pragnie, dopóki nie pojawił się lekarz, który od czasu do czasu zaglądał, by zobaczyć czy wszystko jest w porządku. Dr Buzzonetti powiedział mi: 'chwyć Go za rękę'. Papież nie mógł mówić, patrzył jedynie na mnie. Jedynym sposobem, by mnie pozdrowić, był gest ręki. [Pamiętacie temat ciała. To jest liturgia.] Chwyciłem Go za rękę. Poczułem, że Papież ścisnął moją rękę i tak pozostaliśmy nie wiem, ile czasu.
W tych momentach dostrzega się względność czasu. Czas krótki wydaje się długi. (...) Kiedy wychodziłem papież jeszcze raz podniósł głowę i popatrzył na mnie. Popatrzyliśmy sobie w oczy. To ostatnie wspomnienie, jakie mam o Papieżu żywym. Pamiętam tę rękę. Mam nadzieję, że nadal trzyma mnie za rękę".
http://www.festiwal.djp2.pl/abp-piero-marini-o-sludze-bozym-janie-pawle-ii,195.html za Magazyn Familia

Papież cudów i rekordów


Zbliżając się coraz większymi krokami do beatyfikacji Jana Pawła II, pragniemy przypomnieć sylwetkę Ojca Świętego, zwracając uwagę na historie nieznane a intrygujące.

Jan Paweł II był pierwszym papieżem, który przekroczył próg synagogi i meczetu, zorganizował międzyreligijne spotkanie w Asyżu, bił się w piersi za grzechy Kościoła, spotkał się z przywódcą ówczesnego ZSRR Michaiłem Gorbaczowem. Był także pierwszym papieżem, który chodził po górach, pływał w basenie i uciekał potajemnie z Watykanu, by pojeździć na nartach.

Rekordowa jest statystyka jego pontyfikatu: odbył 104 zagraniczne pielgrzymki do 132 krajów, pokonał 1,7 miliona kilometrów, co odpowiada 30-krotnemu okrążeniu Ziemi wokół równika. Ogłosił 14 encyklik i 14 adhortacji, 11 konstytucji apostolskich, 43 listy apostolskie i dzieło poetyckie "Tryptyk rzymski". Wyniósł na ołtarze 478 świętych i 1318 błogosławionych.

Wybór 58-letniego metropolity krakowskiego kardynała Karola Wojtyły na konklawe 16 października 1978 roku był zaskoczeniem dla świata oraz - jak to ujął promotor jego kandydatury, kardynał Franz Koenig - psychologicznym trzęsieniem ziemi dla całego wschodu Europy.

Z dalekiego kraju
Było to wydarzenie rewolucyjne w samym Watykanie, gdzie wielu dostojników przyjęło wybór Polaka nie bez wątpliwości i dystansu wobec papieża, który - argumentowali - przybywał z innego świata, z innej historii, a zatem miał inną wizję życia kościelnego i zarządzania Kościołem.

Także wśród bardziej postępowych katolików odczuwało się jeszcze większą nieufność wobec Polaka. Włoski watykanista Gian Franco Svidercoschi w książce "Papież, który nie umiera" zwrócił uwagę na początkowe uprzedzenia wobec Jana Pawła II, postrzeganego jako konserwatystę i tradycjonalistę.

Po niespełna trzech pierwszych, niezwykle intensywnych latach pontyfikatu, wypełnionych m.in. publikacją encykliki "Odkupiciel człowieka" i podróżami, w tym historyczną pielgrzymką do Polski w 1979 roku, 13 maja 1981 roku Papież został ciężko ranny w zamachu na Placu św. Piotra, gdzie strzały do niego oddał turecki zamachowiec Mehmet Ali Agca. Stan Jana Pawła II był krytyczny z powodu ogromnej utraty krwi. Został uratowany w rzymskiej klinice Gemelli przez lekarzy, którzy sami wątpili w to, czy zdołają go ocalić, a potem sami uznali to niemal za cud. W grudniu 1983 roku papież odwiedził Agcę w więzieniu w Rzymie i długo z nim rozmawiał.

W latach 80. Jan Paweł II wielokrotnie otwierał całkowicie nowe rozdziały w dziejach Kościoła katolickiego; w 1983 roku odwiedził kościół luterański, w 1985 roku ustanowił Światowe Dni Młodzieży (stały się one największymi masowymi, regularnymi uroczystościami z jego udziałem), w 1986 roku przekroczył próg synagogi w Wiecznym Mieście, zorganizował spotkanie przedstawicieli wszystkich religii świata w Asyżu.

24 grudnia 1999 roku Jan Paweł II zainaugurował obchody Wielkiego Jubileuszu dwóch tysięcy lat chrześcijaństwa. Rozpoczęty wówczas Rok Święty obfitował w uroczystości w Rzymie z udziałem milionów wiernych z całego świata. W 2000 roku coraz bardziej już schorowany odwiedził Ziemię Świętą i Egipt.

W kolejnych latach mimo postępującej choroby dalej niestrudzenie podróżował: na Ukrainę, do Kazachstanu, Armenii, Azerbejdżanu, Bułgarii, Kanady, Meksyku, Gwatemali, Polski, na Słowację, do Chorwacji i Francji.

Przeciw chorobie
Poważne objawy choroby Parkinsona, na którą papież zapadł w latach 90, nasiliły się w styczniu 2005 roku. W następnych tygodniach dwukrotnie był w szpitalu. Do Watykanu powrócił 13 marca. Zaczął być sztucznie odżywiany poprzez sondę, ponieważ bardzo tracił siły i wagę. Po raz pierwszy nie uczestniczył w uroczystościach Wielkiego Tygodnia. Drogę Krzyżową w Koloseum obserwował w swojej prywatnej kaplicy w Watykanie. W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego pojawił się w swym oknie i udzielił błogosławieństwa. Nie był w stanie już się wtedy odezwać do wiernych.

Agonia papieża rozpoczęła się 31 marca. W tych dniach do Rzymu przybyły tysiące wiernych z całego świata, którzy nieprzerwanie modlili się na Placu świętego Piotra. Jan Paweł II zmarł wieczorem 2 kwietnia o godz. 2137.

W następnych dniach hołd papieżowi, którego ciało wystawiono w bazylice watykańskiej, oddało kilka milionów ludzi. Setki tysięcy, wśród nich kilkudziesięciu szefów państw i rządów oraz delegaci wszystkich wyznań i religii, uczestniczyły w uroczystościach pogrzebowych 8 kwietnia. Wielu pielgrzymów trzymało transparenty z hasłem "Santo subito" (natychmiast święty), domagając się kanonizacji Papieża.

Wspominając Jana Pawła II, nie można pominąć jego niezwykłego poczucia humoru, skłonności do żartów i przekomarzania się. Zwrócił na to uwagę postulator jego procesu beatyfikacyjnego ksiądz Sławomir Oder, który swą książkę "Dlatego jest święty" zaczął od opisu rozmowy jednej z zakonnic z papieskiego apartamentu z papieżem. Na jej uwagę - martwię się o Waszą Świątobliwość - Jan Paweł II odparł - ja też martwię się o moją świątobliwość.

Notka biograficzna


Jan Paweł II (łac. Joannes Paulus II) właściwie Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Głową kościoła rzymskokatolickiego został w 1978 roku, jest pierwszym od 455 lat papieżem nie pochodzącym z Włoch.

Jan Paweł II, Wikary Jezusa Chrystusa w Kościele Katolickim, filozof, teolog, dramatopisarz, poeta, najbardziej znany jest z ogromnych zmian, które dokonały się dzięki niemu w Watykanie, a także w postrzeganiu osoby papieża przez społeczność zarówno katolicką jak i pozostałych chrześcijan oraz wyznawców innych religii i ateistów. Z najbardziej charakterystycznych dla niego rzeczy i czynności, które nie zdarzały się podczas pontyfikatów innych papieży można wymienić: liczne pielgrzymki zagraniczne, odwiedziny w świątyniach wyznań niekatolickich, czy nawet niechrześcijańskich, spotkania prywatne z wiernymi, mieszanie się z tłumem w trakcie pielgrzymek, żarty i bezpośredniość w kontaktach z ludźmi. Poprzedni papieże starali się wyznaczyć wyraźną granicę pomiędzy głową Kościoła, a wiernymi. Jan Paweł II postanowił zatrzeć jakiekolwiek bariery.

Jan Paweł II - "papież rekordów" - odbył 102 pielgrzymki zagraniczne, podczas których odwiedził 135 krajów, niektóre z nich wielokrotnie i wygłosił ponad 2400 przemówień. Na terenie Włoch odbył 142 podróże i wygłosił 898 przemówień, wizytując 301 parafii diecezji rzymskiej na 334 istniejących dokonał 142 beatyfikacji i 50 kanonizacji, wyniósł do chwały ołtarzy 1322 sług Bożych i ogłosił 476 nowych Świętych. Opublikował przeszło 100 dokumentów Nauczycielskiego Urzędu Kościoła: 14 encyklik, 15 adhortacji, 11 konstytucji, 42 listy apostolskie. Zwołał 15 synodów biskupów, 6 zebrań plenarnych kolegium kardynalskiego, 8 konsystorzy, na których mianował 201 kardynałów.

Godny uwagi jest dorobek literacki Ojca Świętego m.in.: "Przekroczyć próg nadziei" (1994), "Dar i tajemnica". (1996), poemat "Tryptyk Rzymski" (2003), "Pamięć i tożsamość" (2005). Twórczość literacka Jana Pawła II wydawana pod pseudonimem Andrzej Jawień obejmuje wiersze, medytacyjne poematy o problematyce etyczno-religijnej: dramaty - "Przed sklepem jubilera" (premiera 1981), "Brat naszego Boga", poświęcony życiu św. Adama Chmielowskiego (premiera 1980), wybór utworów Poezje i dramaty (1980).

Pontyfikat Jana Pawła II był najdłuższym, po pontyfikacie Świętego Piotra oraz Piusa IX. Długość jego pontyfikatu podkreśla także kontrast z papiestwem jego poprzednika - Jana Pawła I, który papieżem był jedynie 33 dni.

Osobistym sekretarzem Jana Pawła II był arcybiskup Stanisław Dziwisz.

W sobotę wieczorem, 2 kwietnia 2005 roku, w wigilię Święta Miłosierdzia Bożego, arcybiskup Leonardo Sandri przekazał tłumowi czuwającemu na Placu Św. Piotra w Rzymie wiadomość o śmierci Jana Pawła II. "O godzinie 2137 nasz Ojciec Święty powrócił do domu Ojca" - powiedział przez łzy...
http://www.mokmarki.pl/salon/hold/papiez/

Odszedł dobry pasterz


Przez wiele lat i podczas wielu wizyt wołaliśmy do Ojca Świętego: "Jesteśmy z Tobą, Ojcze Święty!". Jan Paweł II przyjmował te wołania, szczególnie Polaków, z wielką miłością. Zresztą tak często prosił o modlitwę, by Jego posługiwanie Kościołowi było jak najlepsze i najowocniejsze. Wielu Polaków Papież przyjmował w Pałacu Apostolskim, błogosławił i okazywał ogromną życzliwość.

Szczególna pamięć Polaków o Janie Pawle II sięga 16 października 1978 r. Z ogromnym wzruszeniem przyjęliśmy wtedy wiadomość, że kard. Karol Wojtyła z Krakowa został papieżem i przybrał imię Jan Paweł II. Rodacy ze łzami w oczach podawali sobie z ust do ust tę wiadomość. Przybliżył się do Polski Rzym, przeżywali Polacy tę wielką radość, gdy przybywając do Wiecznego Miasta, mogli się spotkać z serdecznym przyjęciem ich jako rodaków umiłowanego przez wszystkich Papieża, a zwykle też mogli spotkać się z Nim samym.

Pamiętamy również słowa, które Jan Paweł II wypowiedział do Polaków na początku swojej papieskiej posługi: "Bardzo pragnę przybyć do Was!". Tak bardzo czekaliśmy na Papieża w 1979 r., a potem na każde następne z Nim spotkanie. Polacy słuchali Jana Pawła II i chłonęli każde Jego słowo. Ojciec Święty odwiedził wiele polskich miast, wiele diecezji. Zawsze przynosił pokrzepienie, wspomożenie i radość.

Jakież ważne i potrzebne były spotkania z Janem Pawłem II podczas stanu wojennego, kiedy zwracał się do nas w słynnych już dziś słowach: "Mówię do Was i za Was...". Wiedział, że zniewolony naród wybuchnie, jeśli nie będzie mógł powiedzieć światu o swoim ucisku. Tak bardzo nas wtedy wspomógł, wskazał kierunek.

Zresztą czynił to nie tylko w Polsce, ale na całym świecie, tam, gdzie trzeba było wesprzeć dążenia do wolności i prawdy. Mówiło się nawet, że Jan Paweł II to Misjonarz świata, Człowiek, który ukazuje światu Ewangelię i złączone z nią prawa człowieka, tak często pogwałcane, których możni tego świata nie chcą respektować.

Przybywał więc Ojciec Święty do narodów świata jako Prorok wolności i prawdy. Ludzie, którzy nie znali chrześcijaństwa, zauważali, że ten Człowiek przybywa do nich jako ich prawdziwy Przyjaciel, że jest im naprawdę potrzebny. Biały Pielgrzym, przemierzał szlaki globu ziemskiego, żeby dotrzeć do wielkich skupisk katolików, ale przecież i tam, gdzie jest ich znacznie mniej, przybywał ze światłem Ewangelii.

Najpiękniejszy Człowiek naszych czasów - Jan Paweł II... Tak bardzo szukamy pięknych ludzi, tak bardzo chcielibyśmy, żeby świat był lepszy, bardziej sprawiedliwy, bezpieczny, bardziej przyjazny. Te wartości Jan Paweł II poniósł na cały świat. Niósł Ojciec Święty radość, wyzwalał w młodzieży świata entuzjazm i moc wiary przez niezapomniane wielkie z nią spotkania, przebiegające pod Jego przewodnictwem i z Jego specjalnym błogosławieństwem. Przez prawdziwe umiłowanie człowieka Jan Paweł II stał się bliski każdemu, stał się Człowiekiem ponadczasowym.

Pontyfikat Jana Pawła II naznaczyło cierpienie. Ten pontyfikat - to kroczenie swoistą drogą krzyżową, zgotowaną Papieżowi przez nienawiść ludzi, którzy doprowadzili do straszliwego zamachu w 1981 r. Naprzeciw perwersji i cynizmowi tylu potęg światowych wychodził bezbronny Prorok naszych czasów.

Ten Papież, Jan Paweł II Wielki, który znalazł się jako Sternik Kościoła w czasach posoborowych, przez swoje liczne i głębokie dokumenty, nie tylko wprowadzał Sobór Watykański II w życie, ale go jeszcze potwierdzał świadectwem swojej posługi Kościołowi, jak gdyby chciał jeszcze bardziej przekonać o słuszności obranej drogi.

Dzięki myśli Ojca Świętego, Jego wierności Ewangelii, Kościół był ciągle ożywiany, rozwijał się, jaśniał i wzrastał. Pontyfikat Jana Pawła II to prawdziwy blask Kościoła. To także siła przekonania, że dobro i wymiar moralny życia są najważniejsze nie tylko dla jednostki, ale dla całych narodów i państw. Tego uczył Ojciec Święty Jan Paweł II, który podpisał wszystkie swoje kazania i wskazania wielkim krzyżem cierpienia.

W trudnych chwilach wielkiego cierpienia Papieża ludzie na całym świecie podjęli za Niego modlitwę, wdzięczni za miłość. Szczególnie od 1 kwietnia 2005 r., gdy świat dowiedział się o kryzysie zdrowia Jana Pawła II, w intencji Ojca Świętego, w wielu kościołach, w wielu domach, przy pracy, trwano na modlitewnym czuwaniu w łączności z ciężko chorym Papieżem.

Mieliśmy bowiem jedno tylko do ofiarowania Umiłowanemu Ojcu Świętemu - modlitwę i świętą pamięć o Nim jako Przyjacielu Boga i ludzi. Miliony trwały do końca, czuwając na modlitwie przy Ojcu Świętym Janie Pawle II, z nadzieją, że Miłosierny Bóg przyjmie Go z radością w Swoje ramiona, i że ten Maryjny Papież powie teraz twarzą w Twarz Matce Chrystusa: "Totus Tuus".

Szczególnie jesteśmy wdzięczni Ojcu Świętemu my, Polacy. Dał nam bowiem w trudnym dla nas czasie wzór największego patriotyzmu, najpiękniejszy przykład miłości Ojczyzny, miłości społecznej. Jako Ojciec chrześcijaństwa, Głowa Państwa Watykańskiego, podjął gorliwie wszelkie obowiązki, które z tego tytułu wynikają.
Ale nie przestał nigdy być Synem Polski. Mówił o tym często do nas, Polaków, a także do tych, którzy na świecie byli decydentami. Przypominał, że naród polski ma tak dramatyczną i heroiczną zarazem historię, że zasługuje na uznanie i szacunek. Jesteśmy Mu za to wdzięczni. Trzeba nam wracać do Jego nauczania, bo jest to wielki katechizm dla Kościoła powszechnego, ale i wielkie przesłanie dla rodaków.
Na podstawie artykułu ks. Ireneusza Skubisia "Odszedł Dobry Pasterz" "Niedziela" 15/2005

Fenomeny i rekordy w Kościele


Najbardziej znanym na świecie spisem mniej lub bardziej wyszukanych osiągnięć jest Księga Światowych Rekordów Guinessa. Znajdziemy w niej informacje o rekordach budowlanych, technicznych i naukowych, o najwyższym i najniższym, najgrubszym i najchudszym czy też najstarszym człowieku na świecie. Znajdziemy też rekordy mniej konwencjonalne: największa liczba słów wypowiadanych na minutę (ponad 600), najdalszy lot człowieka wystrzelonego z armaty (ponad 56 m), największa liczba przewróconych płytek domina przez jedną osobę (ponad 303,5 tys.), najdłuższy czas utrzymania równowagi na jednej nodze (76 godzin i 40 minut), najdłuższa impreza taneczna (41 osób tańczyło przez 52 godziny) czy najbardziej obkolczykowany człowiek na świecie (ponad 4 tys. kolczyków o łącznej wadze ponad 3 kg).

Gdyby chcieć dołączyć do tej księgi listę rekordów i niezwykłych wydarzeń, jakie na przełomie wieków miały miejsce w Kościele, z pewnością potrzeba by stworzyć osobną księgę. I to pewnie niejedną. Doskonale pokazuje to ostatnie ćwierćwiecze, czyli okres pontyfikatu Jana Pawła II, które obfitowało w liczne fenomeny i rekordy.

Co prawda Papież-Polak nie ustanowił najdłuższego pontyfikatu w historii Kościoła, ale - używając sportowej retoryki - zajął dobre trzecie miejsce, sprawując godność Piotra naszych czasów ponad 26 lat. Dłużej od niego na Stolicy Piotrowej zasiadali jedynie Papież Pius IX (31 lat) i sam św. Piotr (ok. 34-37 lat).

Jan Paweł II z pewnością zapisze się jako rekordzista w liczbie pielgrzymek apostolskich, przemówień czy liczbie świętych i błogosławionych wyniesionych na ołtarze. Papież pielgrzymował ponad 200 razy odwiedzając prawie 130 państw. Najwięcej razy - aż osiem - był w Polsce. W sumie przebył ponad 1,6 mln kilometrów; jest to trzykrotnie więcej niż wynosi odległość z Ziemi do Księżyca. Poza Watykanem Jan Paweł II spędził prawie 590 dni.

W historii Kościoła żaden z Papieży nie dokonał tylu beatyfikacji (ponad 1300 osób) i kanonizacji (prawie 480). Jan Paweł II jako pierwszy beatyfikował na raz kilkaset osób; najwięcej w 2001 r.: 233 kapłanów zamęczonych w Walencji i okolicach.
Jednocześnie Ojciec Święty wygłosił ok. 2400 przemówień, ogłosił 14 encyklik, tyle samo adhortacji, 11 konstytucji apostolskich i 43 listy apostolskie. Podjął ponad 1350 polityków i wziął udział w ponad 1020 audiencjach generalnych. Mianował ponad 230 kardynałów i dwie trzecie światowego episkopatu.

W pontyfikacie Jana Pawła II wiele jest też takich wydarzeń, których nie da się przedstawić za pomocą liczb, a które też stanowią swoiste fenomeny. Do takich wydarzeń można zaliczyć częste udzielanie sakramentów "zwykłym" wiernym, wyświęcanie biskupów w Święto Objawienia Pańskiego, "zawładnięcie" mediami, zbliżenie do siebie Kościołów chrześcijańskich i wiele innych zdarzeń.

Fenomenem Kościoła niewątpliwie jest liczba wyznawców. W 2005 roku odnotowano o 15 proc. więcej katolików niż w roku poprzednim; obecnie jest nas blisko 1,1 miliarda. Rekordem jest też trwałość Kościoła, który - mimo trudności na przestrzeni wieków - trwa nieprzerwanie od dwóch tysięcy lat. Tym jednak, co Kościół wyróżnia, z czego wynika jego wyjątkowy charakter i cała masa fenomenów i niezwykłości, jest bez wątpienia obecność i działanie Ducha Świętego.

Rekordowe kościoły


Najmniejszym kościołem jest znajdująca się w Maladze w Hiszpanii kaplica św. Isabel de Hungria in Colomares. Ma ona nieregularny kształt i powierzchnię zaledwie 1,96 m2. Upamiętnia Krzysztofa Kolumba.
Z kolei największym kościołem jest Bazylika Notre Dame de la Paix (Madonny Pokoju) w Yamoussoukro (Wybrzeże Kości Słoniowej). Powierzchnia świątyni wynosi 30 tys. m2 i posiada 7 tys. miejsc siedzących. Wysokość bazyliki, łącznie z wieńczącym ją złotym krzyżem, wynosi 158 m. Drugim co do wielkości kościołem na świecie jest Bazylika św. Piotra na Watykanie, której powierzchnia wynosi 23 tys. m2.
Najwyższym kościołem jest natomiast katedra w Ulm w Niemczech, której najwyższa wieża wznosi się na wysokość 161,5 m.
Warto wspomnieć też o rekordowej wielkości kadzidle, które znajduje się w katedrze w Santiago de Compostela, zbudowanej na planie krzyża. Olbrzymia, kilkudziesięciokilogramowa kadzielnica porusza się wzdłuż krótszej osi krzyża od sklepienia z jednej strony po sklepienie z drugiej strony. Powstało w czasach, gdy dbałość o higienę pojmowano inaczej niż dzisiaj. Kadzidło miało neutralizować woń umęczonych trudami pielgrzymki wiernych. Dziś jest po prostu atrakcją dla pielgrzymów.
Fenomeny i rekordy w Kościele Przewodnik Katolicki 44/2007 Wojciech Nowicki

Nasze osobiste osiągnięcia


Człowiek nieustannie przekracza samego siebie w dążeniu do prawdy.
Jan Paweł II

Każdy z nas posiada pewne zdolności, które powinien pomnażać. To pomnażanie ewangelicznych talentów to nic innego jak ustanawianie naszych małych życiowych osiągnięć. Pan Bóg po to nam powierzył określone talenty, abyśmy dobrze je wykorzystali. On nam zaufał i liczy, że w drodze do świętości będziemy nieustannie przełamywać samych siebie.
Ks. Tadeusz Dajczer ("Rozważania o wierze") zauważa, że darem jest zarówno otrzymanie czegoś, jak i brak czegoś. "Talentem na przykład jest to, że nie potrafisz się modlić, a ty uważasz, że to nieszczęście - pisze ks. Dajczer - Ważne jest, co robisz z tą nieumiejętnością modlenia się. Może zakopałeś ten talent i mówisz sobie: no to nie będę się modlił. A przecież z niego można tak wiele wykrzesać; nieumiejętność modlitwy powinna pogłębiać w tobie głód Boga, a tym samym stać się środkiem twojego uświęcenia.
Podobnie gdy masz problemy domowe, kiedy rodzina jest skłócona - to też twój talent i dana ci od Boga szansa. Co z nim robisz? Jeżeli załamujesz się i zniechęcasz, to zakopujesz go w ziemi. Człowiek wiary nie może nie dostrzegać głębszego sensu własnych doświadczeń, przy czym już samo poszukiwanie sensu jest jakimś obracaniem talentem."

Przewodnik Katolicki 19/2011 http://www.przk.pl/?page=nr=416=85=20322


 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 02:18 UT,
zachód słońca 18:59 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 180 dzień i 27 tydzień r.
do końca roku pozostało 185 dni
Imieniny obchodzą:
Emilia, Lucyna, Arnold
Twoje IP: 54.146.28.90
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
28.05.2017
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II