Wacław Gałęza (18.IX.1909 - 19.II.1982)

w parafii (16.VIII.1934 - 6.XI.1936)


Wacław Gałęza urodził się 18 września 1909 roku w Dobrzyniu nad Wisłą, w rodzinie rzemieślniczej, jako syn Michała i Franciszki z Kamińskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnym mieście, zgłosił się do Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Płocku i tam w 1928 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego, które ukończył, przyjmując 10 czerwca 1934 roku święcenia kapłańskie w katedrze płockiej, z rąk biskupa Antoniego Nowowiejskiego. Prymicję odprawił w kościele poreformackim św. Jana Chrzciciela w Płocku.


Pracę kapłańską rozpoczął 16 sierpnia 1934 roku od wikariatu w Zegrzu. W tym czasie kontynuował studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie zdobył tytuł Magistra Świętej Teologii. Po dwuletniej pracy w parafii Zegrze został przeniesiony 6 listopada 1936 roku na wikariusza i prefekta w Gostyninie. Od 28 lipca 1937 roku był wikariuszem w katedrze i nauczycielem w Biskupiej Szkole Organistowskiej w Płocku. Na tym stanowisku zastała go wojna. Jako wikariusz katedry brał udział w akcji ukrywania przed okupantem naczyń liturgicznych, w tym zabytkowego kielicha i pateny Konrada Mazowieckiego, za co spotkały go represje ze strony Niemców.


Po aresztowaniu proboszcza w Krasnem, ks. Jana Karwowskiego, w styczniu 1940 roku administrację parafii powierzono ks. W. Gałęzie, bowiem w Płocku - ze względu na zniszczenie katedry - nie miał żadnego zajęcia. Aresztowany w lutym 1940 roku i po kilku dniach zwolniony, początkowo mieszkał przy kościele w Krasnem, potem miał kaplicę w Zalesiu i Mosakach. Ponownie aresztowany 13 listopada 1940 roku przebywał krótko w przejściowym obozie w Działdowie, z którego - wraz z ks. Piotrem Dudźcem - został zwolniony i wysłany do Generalnej Guberni. Od 1941 roku był etatowym prefektem w Iwanowicach w diecezji kieleckiej.


Zaraz po wyzwoleniu powrócił do diecezji i 26 lutego 1945 roku otrzymał samodzielną placówkę jako administrator w Rokiciu i Siecieniu. Był bardzo ofiarny na rzecz Seminarium Duchownego. W czerwcu 1947 roku przyjmował podczas wizytacji pasterskiej biskupa T. Zakrzewskiego. W Rokiciu sakrament bierzmowania przyjęły wówczas 304 osoby. Starożytny romański kościół był utrzymany schludnie, czysto i z pietyzmem odnowiony. W Siecieniu bierzmowanie otrzymało 357 osób i tu kościół był należycie utrzymany, wyremontowany, z nowymi dzwonami, nowo postawionym parkanem i schodami do kościoła. Od l sierpnia 1948 roku był proboszczem w Wyszynach w dekanacie mławskim. Tu podejmował różne prace administracyjne w kościele i parafii. Wspólnie z księdzem Józefem Orłowskim był misjonarzem diecezjalnym.


W latach 1953-1963 przebywał poza diecezją, nie wykonując funkcji kapłańskich. Po powrocie do diecezji i uregulowaniu swoich spraw z władzą diecezjalną przebywał początkowo w Rużu, potem pomagał duszpastersko w Pomiechowie u ks. prałata Stanisława Mazurczaka. 31 lipca 1971 roku został administratorem, a 30 sierpnia 1974 roku proboszczem w parafii Zambski nad Narwią. Energicznie zabrał się do pracy. Rezultatem tego było wymalowanie kościoła, sprawienie stacji drogi krzyżowej, nowych żyrandoli i kinkietów. Ogrodził także cmentarz, przy kościele położył nowy chodnik procesyjny, a przed kościołem wystawił figurę Matki Bożej. Także budynek plebanii został pokryty eternitem oraz obity płytami.


W pracy duszpasterskiej był gorliwy, choć w stosunku do swoich parafian był zbyt wymagający, a nawet rygorystyczny, co nie zawsze znajdowało należyte zrozumienie i efekt. Choć sam zaznał w życiu wiele wyrozumiałości i miłosierdzia, nie zawsze potrafił obdzielać nimi spotykanych ludzi. W 1980 roku przeszedł na emeryturę pozostając nadal w Zambskach jako rezydent. Zmarł 19 lutego 1982 roku w Zambskach. Uroczystości pogrzebowe z udziałem biskupa ordynariusza Bogdana Sikorskiego odbyły się 22 lutego. Kazanie wygłosił ksiądz kanonik F. Salak z Obrytego. Kondukt pogrzebowy na miejscowy cmentarz z udziałem 70 księży prowadził Arcypasterz Diecezji.


ks. Michał Marian Grzybowski - Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XX, tom 1, cz. 1; str. 184-185


ks. Michał Marian Grzybowski - Album duchowieństwa Diecezji Płockiej - tom I


ks. Saturnin Wierzbicki - Byli naszymi duszpasterzami str. 195.


Anna i Marian Kurtyczowie - Zegrze-Wola Kiełpińska. Dzieje parafii i okolic





 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 05:12 UT,
zachód słońca 15:27 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 295 dzień i 43 tydzień r.
do końca roku pozostało 70 dni
Imieniny obchodzą:
Halki, Filipa, Przybysława
Twoje IP: 54.81.178.153
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
28.05.2017
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II