Ks. Stanisław Zając (16.III.1897 - 10.VI.1975)

w parafii jako proboszcz (9.IX.1949-1966)

w parafii jako rezydent (1966 - 10.VI.1975)


Stanisław Zając był synem Feliksa i Marianny z Byśców. Urodził się 16 marca 1897 roku w miejscowości Probołowice k. Pińczowa w diecezji Kieleckiej. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się w gimnazjum w Pińczowie, potem w Olkuszu, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. Po maturze zapisał się na Uniwersytet Jagielloński na Wydział Prawa, gdzie przebywał rok. Podczas wojny polsko-ukraińskiej przez sześć miesięcy, jako ochotnik był w wojsku. W 1920 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach, które ukończył, otrzymując 31 maja 1925 roku święcenia kapłańskie w Kielcach z rąk biskupa Augustyna Łosińskiego.


Pracował przez 4 lata jako wikariusz w Irządzach, a następnie jako proboszcz w w nowo utworzonej parafii w swojej macierzystej diecezji starał się wszystko tworzyć od początku. Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski z braku własnych kapłanów, chętnie przyjmował kapłanów z innych diecezji. Dlatego ks. Zając 4 listopada 1931 roku został przyjęty do diecezji Płockiej i mianowany wikariuszem w Wyszkowie. 18 lipca 1932 roku otrzymał probostwo w Barcicach.


Tu w 1932 roku stanął wobec niełatwego zadania, przeniesienia ośrodka duszpasterskiego z Barcic, które miały za mały kościół na potrzeby parafii i były położone na jej krańcu, do wsi Somianka położonej pośrodku parafii. We wsi Somianka Płockie Siostry Norbertanki, będące kolatorami kościoła w Barcicach, miały letnią rezydencję i dla swej wygody, posiadały też kaplicę obsługiwaną przez ich kapelana. Ten temat stał się aktualny podczas wizytacji biskupiej w Barcicach 28 sierpnia 1925 roku i 22 sierpnia 1933 roku, kiedy właściciel Somianki p. Miller zaofiarował pod budowę kościoła 20 morgów ziemi.



22 sierpniu 1933 roku, podczas wizytacji pasterskiej biskup Leon Wetmański udzielił bierzmowania 397 osobom. Młody proboszcz, mimo krótkiego swego pobytu w tutejszej parafii, odrestaurował nieco zabudowania plebańskie. Poruszona też była sprawa budowy nowego kościoła, co do którego usytuowania trwa spór wśród parafian. We wrześniu 1935 roku parafianie przeżywali misje parafialne prowadzone przez ojców redemptorystów z Warszawy. Dopiero W 1945 roku ks. Zając uzyskał dla parafii nadanie gruntu i spichrza dworskiego w Somiance, który przerobiony został na kościół parafialny, który jego następcy rozbudowali i urządzili wewnątrz. W lipcu 1947 roku, podczas wizytacji pasterskiej biskup T. Zakrzewski udzielił bierzmowania 751 osobom. W opisie powizytacyjnym zapisano: Po obiedzie udał się ksiądz biskup do wsi Somianka, gdzie tworzy się nowy ośrodek tej parafii. Łatwiej jest przebudować obszerny budynek , dawny spichlerz, na kościół, wykończyć nowo postawioną plebanię i dobudować resztę budynków gospodarczych, stodoła bowiem już stoi, niż od nowa przystąpić do odbudowy Barcic. Nie oznacza to, że dotychczasowy kościół w Barcicach miałby być przez to zaniedbany Założył nowy cmentarz grzebalny, pobudował plebanię i budynki gospodarcze. Było to wbrew woli mieszkańców Barcic i z tego powodu spotykały go różne przykrości. Dlatego ksiądz biskup, na jego prośbę, przeniósł go 9 września 1949 roku na probostwodo parafii Zegrze w Woli Kiełpińskiej, gdzie duszpasterzował do 1966 roku.

Początkowo i w tej parafii starał się prowadzić prace gospodarczo-administracyjne. Wybielił zewnątrz kościół, zakupił trzy dzwony, przeprowadził częściowo remont plebanii i jej ogrodzenia, poświęcił cmentarz i zbudował na nim studnię. Nie przykładał się jednak gorliwiej do pracy duszpasterskiej, zaniedbywał się w administracji, do kurii płockiej napływały różnego rodzaju skargi i pretensje. Być może, że powodem niektórych zaniedbań był i brak należytego zdrowia. W 1966 roku zrezygnował z probostwa. Miał wtedy 69 lat. Pozostał na miejscu w plebanii jako rezydent i gotował się do uroczystości Jubileuszu 50 lecia pracy kapłańskiej, która miała nastąpić 13 czerwca 1975 roku podczas uroczystości odpustowej św. Antoniego z Padwy. Wszystko już było przygotowane, byli zaproszeni księża sąsiedzi. Jubilat zmarł nagle 10 czerwca 1975 roku. Żył 78 lat, w tym 50 lat w kapłaństwie.

12 czerwca w pogrzebie uczestniczył ksiądz biskup Jan Jaroszewicz, ordynariusz diecezji kieleckiej, kolega kursowy zmarłego. Ksiądz biskup przewodniczył Mszy świętej koncelebrowanej, w której brał udział i inny kolega kursowy zmarłego, Rektor Seminarium Duchownego w Kielcach, ksiądz infułat doktor Stanisław Włudyka. Ksiądz biskup przewodniczył również przeniesieniu zwłok do kościoła i na cmentarz grzebalny.

W kościele przemawiał ksiądz prałat Edward Czajkowski, dziekan Nasielski. Na cmentarzu przedstawicielka parafii Janina Sujkowska pożegnała zmarłego słowami przygotowanymi na Jubileusz Zmarłego. Wszystkim uczestnikom pogrzebu podziękował ksiądz prałat Piotr Skura, dziekan zakroczymski. Z ofiar złożonych przez parafian ksiądz kanonik mgr Roman Słupecki, miejscowy proboszcz, postawił pomnik na grobie swego poprzednika, proboszcza Zegrzyńskiego.

1 listopada 2008 roku podczas uroczystej Mszy św. zostały przeniesione do katakumb nowo wybudowanej kaplicy cmentarnej doczesne szczątki byłych proboszczów: ks. Jana Przedpełskiego, ks. Aleksandra Solińskiego, i ks. Stanisława Zająca. Jak podkreślono w protokole powizytacyjnym jest to jedna z najpiękniejszych kaplic cmentarnych wybudowanych w diecezji po wojnie. Została wybudowana przez ks. Mieczysława Zdanowskiego



Na podstawie

Anna i Marian Kurtyczowie "Zegrze-Wola Kiełpińska. Dzieje parafii i okolic"


ks. Saturnin Wierzbicki "Byli naszymi duszpasterzami"


MPP 62 (1977) nr 5, str. 200-201


ks. Michał Marian Grzybowski - Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XX, tom 1, cz. 2, str.419-420;





 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 06:35 UT,
zachód słońca 14:24 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 347 dzień i 51 tydzień r.
do końca roku pozostało 18 dni
Imieniny obchodzą:
Łucja, Otylia, Eugeniusz
Twoje IP: 54.221.76.68
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
28.05.2017
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II