Księża Proboszczowie w XX i XXI wieku


Imię i Nazwisko

w parafii

1. Józef Pawłowski
2. Franciszek Klimkiewicz
3. Saturnin Władysław Krajewski
4. Aleksander Soliński
5. Jan Przedpełski
6. Ludomir Wincenty Lissowski
7. Witold Stanisław Sujkowski
8. Józef Orłowski
9. Stanisław Zając
10. Roman Słupecki
11. Kazimierz Jan Śniegocki
12. Mieczysław Zdanowski
13. Tadeusz Wołowiec
  ?  -   1885 - 14.XI.1902
  .XII. 1902 - .V.1903 - czy był ?
 .VIII.1903 - .11.I.1906
 11.I .1906 - 3.II.1921
 12.II.1921 - 4.VII.1936
21.IX.1936 - IV.1945
27.XI.1940 - IX.1945
    .IX.1945 - 1949
         .1949 - 1966
21.VI.1966 - 4.XII.1977
   .XII.1977 - 7.IX.1986
    .X.  1986 - 30.VI.2009
19.VII.2009 - 31.VIII.2014

Uwaga.
W 2011 roku z parafii Zegrze w Woli Kiełpińskiej decyzją bp. Piotra Libery została wydzielona nowa parafiia pw. Nawiedzenia NMP z siedzibą w Stasim Lesie. Na jej proboszcza został mianowany ks. Tadeusz Milczarski wikariusz z Raciąża. Ze względu na protesty parafian i brak miejsca pod kościół sprawa ucichła. Parafia jednak, jak do tej pory, została taka jaka była. Nikt jednak poprzedniej decyzji nie odwołał. Nikt też nie widział ks. Tadeusza Milczarskiego w naszej parafii. Być może tak samo lub podobnie mogło być z ks. Franciszkiem Klimkiewiczem. Pisząc o historii parafii opieraliśmy się na dokumentach. Dokumenty jednak sobie, a życie sobie.

Ks. prałat Józef Pawłowski (27.III.1826 - 14.XI.1902)

(w parafii przed 1885 ? - 14.XI.1902)


Józef Pawłowski urodził się 27 marca 1826 r. w Kuklinie koło Mławy. Po ukończeniu gimnazjum w Płocku, w 1847 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Pułtusku, a w 1849 r. wysłany został do Akademii Duchownej w Warszawie, którą ukończył w 1852 r., otrzymując stopień kandydata teologii. Święcenia kapłańskie przyjął w 1851 r. z rąk biskupa F. Pawłowskiego. Pracę kapłańską rozpoczął w 1853 r. jako wikariusz w parafii św. Bartłomieja w Płocku. Z poświęceniem pełnił obowiązki kapłańskie w czasie gdy w Płocku panowała cholera. W 1854 r. objął stanowisko notariusza a potem regensa w konsystorzu generalnym pułtuskim.


Ks. prałat Franciszek Klimkiewicz (3.XII.1869 - 20.II.1941)

(decyzją biskupa XII.1902 - V.1903 ale być może w parafii nigdy nie był)


Z bieżących decyzji biskupa płockiego umieszczanych w "Echach Płockich i Łomżyńskich" wynika, że ks. Franciszek Klimkiewicz z administratora parafii Radzanowo w grudniu 1902 roku został przeniesiony do Zegrza by już w maju 1903 roku zostać administratorem parafii Osiek Mały. Czy rzeczywiście pracował w naszej parafii trudno dziś dociec tym bardziej, że ani ks. Saturnin Wierzbicki w monografii "Byli naszymi duszpasterzami" ani ks. Michał Marian Grzybowski - w "Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XIX, tom 2 str. 175-178" o jego bytności w naszej parafii nie wspominają.

Był synem Juliana i Kamili z Kłobukowskich. Urodził się 3 grudnia 1869 r. w Tłuchowie. Studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu i na Uniwersytecie w Lowanium. Święcenia Kapłańskie przyjął 12 czerwca 1898 r. w Petersburgu. Był wikariuszem przy katedrze płockiej, prokuratorem, bibliotekarzem, profesorem i prefektem studiów w Seminarium Duchownym w Płocku. Od 1903 roku pełnił funkcję proboszcza w parafiach Osiek n. Wisłą i Klukowo. W 1909 r. ponownie został profesorem, a w 1930 r. rektorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku. Aresztowany 17 lutego 1941 r. więziony był w obozie w Działdowie gdzie został zamordowany 20 lutego 1941 r. w 72 roku życia i 43 roku kapłaństwa.

Nekrolog: MPP 38 (1949) nr 5-6; str. 210-216


więcej możesz znaleźć w


ks. Saturnin Wierzbicki - "Byli naszymi duszpasterzami str. 96"


ks. Michał Marian Grzybowski - w "Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XIX, tom 2 str. 175-178"




Ks. Saturnin Władysław (Bronisław) Krajewski (29.XI.1863 - 8.III.1908)

w parafii (VIII.1903 - 11.I.1906)


W "Echach Płockich i Łomżyńskich" znajdują się dwie wzmianki o księdzu tego nazwiska. Różnią się one co do imienia. Ksiądz Bronisław Krajewski, proboszcz z Tłuchowa, został w sierpniu 1903 roku. przeniesiony do Zegrza. Natomiast 11 stycznia 1906 roku, ksiądz Władysław Krajewski, proboszcz parafii Zegrze, został mianowany proboszczem parafii Opinogóra.


Saturnin Władysław Krajewski Syn Piotra i Heleny z Kubińskich, urodził się 29 listopada 1863 r. w miejscowości Ramoka, w parafii Lipowiec. Do Seminarium Duchownego w Płocku wstąpił l września 1883 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 czerwca 1889 r. w katedrze płockiej z rąk biskupa H. Kossowskiego. Pracę kapłańską rozpoczął na wikariacie w Brańszczyku, przeniesiony w lutym 1892 r. do Karniewa, a w lipcu tegoż roku do Pułtuska. Samodzielną placówkę otrzymał w 1896 r. jako administrator w Szpetalu Górnym. W grudniu 1902 r. otrzymał przeniesienie na probostwo w Tłuchowie, gdzie pracował tylko osiem miesięcy. W sierpniu 1903 r. otrzymał nominację na probostwo w Zegrzu, gdzie pracował trzy lata. 11 stycznia 1906 r. przeniósł się na probostwo w Opinogórze, gdzie pozostał do końca swojego życia. Zmarł 8 marca 1908 r. w Opinogórze. Pochowany został na miejscowym cmentarzu. Żył 45 lat, w tym 19 lat w kapłaństwie.

ks. Michał Marian Grzybowski - Duchowieństwo diecezji płockiej; wiek XIX, tom 2; str. 189;

Ks. Saturnin Wierzbicki - Byli naszymi duszpasterzami; str. 20





Ks. Aleksander Soliński (23.II.1861 do + 3.II.1921)

w parafii (11 .I.1906 do + 3.II.1921)


Aleksander Soliński urodził się 23 lutego 1861 r. we wsi parafialnej Wąsosz, jako syn Feliksa i Małgorzaty z Czyżewskich. Początkowe nauki pobierał w Wąsoszu, zaś progimnazjum ukończył w Szczuczynie. W 1879 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1885 r. w katedrze płockiej z rąk biskupa pomocniczego Henryka Piotra Dołęgi Kossowskiego.

Pracę kapłańską rozpoczął na wikariacie w Pomiechowie, skąd w marcu 1887 r. przeniesiony został do Pniewa. Ówczesny dziekan pułtuski, ks. Julian Dmochowski w opinii przesłanej do konsystorza napisał: Ks. A. Soliński wikariusz parafii Pniewo przez cały przeciąg pobytu swego w dekanacie pułtuskim, o ile mi wiadomo, sprawował się bardzo dobrze i obowiązki swoje sumiennie spełniał, tak, iż kondekanalni proboszczowie chętnie pragną go mieć swoim pomocnikiem... Zachowaniem swym i pełnieniem obowiązków był przykładem i wzorowym kapłanem.

Samodzielną placówkę otrzymał w grudniu 1891 r. jako administrator parafii Naruszewo. W czasie swojego duszpasterzowania zaprowadził w parafii bractwo różańcowe. 9 marca 1895 r. otrzymał nominację na administratora w Opinogórze. 11 stycznia 1906 r. przeniesiony został na probostwo do Zegrza. Zmarł 3 lutego 1921 r. w Woli Kiełpińskiej. Pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym. Żył lat 60, w tym 36 lat w kapłaństwie.

1 listopada 2008 roku podczas uroczystej Mszy św. zostały przeniesione do katakumb nowo wybudowanej kaplicy cmentarnej doczesne szczątki byłych proboszczów: ks. Jana Przedpełskiego, ks. Aleksandra Solińskiego, i ks. Stanisława Zająca. Jak podkreślono w protokole powizytacyjnym jest to jedna z najpiękniejszych kaplic cmentarnych wybudowanych w diecezji po wojnie. Została wybudowana przez ks. Mieczysława Zdanowskiego

ks. Michał Marian Grzybowski - Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XIX, tom 2 str. 364


Ks. Saturnin Wierzbicki - Byli naszymi duszpasterzami; str. 46


Nekrolog: MPP 16 (1921) nr. 2-3, s.27




Ks. kan. Jan Przedpełski (7.II.1854 - + 4.VII.1936)

w parafii (12.II.1921 do + 4.VII.1936)


Jan Przedpełski urodził się 7 lutego 1854 r. we wsi Pomianowo Dziarki w parafii Daniszewo. Po ukończeniu sześciu klas w gimnazjum płockim, w 1876 r. złożył egzamin w konsystorzu generalnym wobec egzaminatorów diecezjalnych i został przyjęty do Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia subdiakonatu otrzymał 4 listopada 1879 r. z rąk biskupa A. Gintowta, zaś sakrament kapłaństwa przyjął od tegoż biskupa 16 czerwca 1881 r. w katedrze płockiej. Pracę kapłańską rozpoczął na wikariacie w parafii Sarbiewo. W listopadzie 1882 r. przeniesiony został na wikariat w Myszyńcu. Po pięciu latach pracy w parafii myszynieckiej i zdaniu w 1885 r. egzaminu konkursowego na proboszcza, w marcu 1887 r. otrzymał samodzielną placówkę jako administrator parafii Dłutowo.

Ks. prałat kan. Ludomir Wincenty Lissowski (13.X.1888 - 17.IV.1972)

w parafii (21.IX.1936 - IV.1945 z wojenną przerwą)


Ludomir Lissowski był jednym z sześciorga potomstwa Marcjana i Romualdy z Prusinowskich. Urodził się 13 października 1888 roku w Chełmicy Wielkiej w dekanacie lipnowskim w średnio zamożnej rodzinie szlacheckiej. W 1891 roku Marcjan Lissowski, z zawodu nauczyciel, wraz z rodziną zamieszkał na stałe w Żurominie. W tym biednym miasteczku otworzył sklep spożywczy. Był to krok pionierski, gdyż wszelki handel zmonopolizowali Żydzi. Mimo ich szykan sklep prosperował dobrze.

W Żurominie Ludomir rozpoczął naukę w rządowej szkole elementarnej wraz z dwa lata od siebie starszym Leonem Wetmańskim, przyszłym biskupem. Od 1902 roku uczył się w IV Gimnazjum Rosyjskim w Warszawie. Był świadkiem wydarzeń 1905 roku, bojkotu szkoły rządowej i strajku szkolnego. Strajk szkolny był wtedy obowiązkiem patriotycznym. Strajk szkolny przerwał jego naukę, powrócił do rodziców pobierając przez pewien czas prywatne korepetycje.

W 1905 roku Ludomir przybył do Płocka zdać egzamin z czterech klas gimnazjum. Zamieszkał u ciotecznej babki, dobrodziejki Towarzystwa Dobroczynności w Płocku, Florentyny Rudnickiej. Ona podsunęła mu myśl wstąpienia do seminarium. W 1905 wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. Kształciło się tam wtedy 86 alumnów w tym 22 osoby dopiero zaczynały. Do kapłaństwa dotarło 11. Duży wpływ na postawę duchową Ludomira wywarł ówczesny biskup Apolinary Wnukowski (1904-1908 rok). W tym czasie zaznaczył się wśród księży zryw do pracy społecznej. Ludomir został przewodniczącym Koła Zagadnień Społecznych, które powstało wśród kleryków, a także dziekanem alumnów. Uczestniczył w organizacji 200 lecia istnienia seminarium.

Święcenia kapłańskie przyjął 10 czerwca 1911 roku w bazylice katedralnej płockiej z rąk biskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego. W dniu święceń ksiądz kanonik Adam Pęski powiedział: "Życzę wam, abyście w życiu tak godnie postępowali, bym mógł każdemu z was pierwszy się ukłonić." Ksiądz Lissowski został wytypowany na Wyższe Studia w Petersburgu. Jednak nie przyjął tego wyróżnienia. Wymówił się brakiem zdrowia i obawą, że klimat północny byłby mu niesprzyjający. Zrezygnował także z proponowanych studiów w Rzymie. Za najważniejszy cel uznał bowiem pracę duszpasterską wśród ludu.

Ks. kanonik Witold Stanisław Sujkowski (9.VII.1910 - 2.V.1984)

pełniący nieformalnie obowiązki wikariusza (1.XI.1939-27.III.1940)

wikariusz (27.III.1940 - 27.XI.1940)

(administrator czasu wojny od 27.XI.1940 do IX.1945)


Witold Sujkowski urodził się 9 lipca 1910 roku w Maryninie, w parafii Zegrze z siedzibą w Woli Kiełpińskiej, gdzie rodzice jego Maksymilian i Katarzyna z Łaniewskich mieli średniej wielkości gospodarstwo rolne. Młodość jego upłynęła w latach I wojny światowej, która na mazowszu zostawiła znaczne zniszczenia i zubożyła i tak już ubogi kraj. Wychowywali go rodzice, którzy sprowadzili z Warszawy nauczyciela dla swoich dzieci. Przez rok uczęszczał do szóstej klasy Szkoły Powszechnej w Radzyminie, siódmą zaś skończył w pobliskim Serocku. Mając 13 lat, wstąpił do czwartej klasy gimnazjum w Wyszkowie, gdzie był rok, następnie przeniósł się do Liceum św. Stanisława Kostki w Płocku. Choroba oczu i leczenie podjęte w Warszawie przeszkodziły mu na okres roku w kontynuowaniu zajęć szkolnych. Po otrzymaniu matury w 1929 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku i ukończył je, przyjmując święcenia kapłańskie 15 czerwca 1935 roku w bazylice katedralnej płockiej z rąk abp Antoniego Juliana Nowowiejskiego.

Józef Orłowski (18.III.1906 - 4.XI.1996)

w parafii (IX.1945 - 1949)


Józef Orłowski urodził się 18 marca 1906 roku we wsi Wielgolas, w parafii Obryte, jako syn Rocha i Małgorzaty z Deptułów. Rodzice mieli gospodarstwo Rolne. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Obrytem, zaś nauki w zakresie szkoły średniej pobierał w pułtuskim Gimnazjum im. ks. Piotra Skargi i tam w 1928 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, podejmując studia filozoficzno-teologiczne. Ukończył je, otrzymując dyplom z wynikiem dobrym, i 16 czerwca 1937 roku otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze płockiej z rąk arcybiskupa Antoniego Nowowiejskiego.

Pracę duszpasterską rozpoczął od wikariatu w Radzanowie n. Wkrą u ks. Józefa Jagodzińskiego, gdzie przebywał tylko rok. 15 lutego 1938 roku został przeniesiony na stanowisko wikariusza do Ciechanowa, gdzie proboszczem i dziekanem był ks. prałat Wincenty Chabowski. Drugim wikariuszem w parafii był wówczas ks. Roman Słupecki a w kościele poklasztornym duszpasterzował ks. Aleksander Pęski, etatowy prefekt w miejscowym gimnazjum. Tam zastała ich wojna 1939 roku.

Ks. Stanisław Zając (16.III.1897 - 10.VI.1975)

w parafii jako proboszcz (9.IX.1949 - 1966)

w parafii jako rezydent (1966 - 10.VI.1975)


Stanisław Zając był synem Feliksa i Marianny z Byśców. Urodził się 16 marca 1897 roku w miejscowości Probołowice k. Pińczowa w diecezji Kieleckiej. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się w gimnazjum w Pińczowie, potem w Olkuszu, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. Po maturze zapisał się na Uniwersytet Jagielloński na Wydział Prawa, gdzie przebywał rok. Podczas wojny polsko-ukraińskiej przez sześć miesięcy, jako ochotnik był w wojsku. W 1920 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach, które ukończył, otrzymując 31 maja 1925 roku święcenia kapłańskie w Kielcach z rąk biskupa Augustyna Łosińskiego.

Pracował przez 4 lata jako wikariusz w Irządzach, a następnie jako proboszcz w w nowo utworzonej parafii w swojej macierzystej diecezji starał się wszystko tworzyć od początku. Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski z braku własnych kapłanów, chętnie przyjmował kapłanów z innych diecezji. Dlatego ks. Zając 4 listopada 1931 roku został przyjęty do diecezji Płockiej i mianowany wikariuszem w Wyszkowie. 18 lipca 1932 roku otrzymał probostwo w Barcicach.

Ks. kanonik Roman Słupecki (18.X.1913 - 4.XII.1977)

w parafii (21.VI.1966 - 4.XII.1977)


Roman Słupecki urodził się 18 października 1913 roku w Józefowie, w parafii Joniec, jako syn Jana i Zuzanny ze Stefańskich. Był przedostatnim dzieckiem w wielodzietnej rodzinie średniozamożnych rolników. Miał czterech braci i dwie siostry. Rodzina Słupeckich była tradycyjnie przywiązana do Kościoła Katolickiego. Była bliska wszystkim poczynaniom parafialnym, czynna we wszystkich stowarzyszeniach i bractwach, zaprzyjaźniona z każdym proboszczem w Jońcu.

Pierwszym, który pracował tu od 1909 roku i ochrzcił Romana, był ks. Zygmunt Serejko, kapłan bardzo gorliwy, choć impulsywny, trochę zaangażowany politycznie (przeciw ruchowi tzw. "Wyzwolenia"), ale jednocześnie bardzo uczynny i komunikatywny w stosunku do parafian. Bardzo cenił rodzinę Słupeckich, a gdy odszedł z parafii w 1929 roku do Krasnosielca, chętnie ich widział u siebie. Sam ks. Roman - już jako uczeń gimnazjalny - gościł kilka razy na plebanii w Krasnosielcu. Następca księdza Serejki w Jońcu, ks. Henryk Olszewski był świadkiem lat gimnazjalnych ks. Romana, który po ukończeniu 7 klas szkoły powszechnej w Jońcu zdał w maju 1927 roku egzamin do Gimnazjum imienia Świętego Stanisława Kostki w Płocku. Świadectwo dojrzałości otrzymał w czerwcu 1932 roku, zaraz też zgłosił się do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, które chlubnie ukończył, otrzymując dyplom z wynikiem "cum laude" Jako kleryk czynny był w różnych kołach naukowych, pracował w redakcji seminaryjnego pisma "Sursum Corda". Interesował się szczególnie teologią dogmatyczną oraz patrystyką. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1938 roku z rąk biskupa Leona Wetmańskiego, sufragana płockiego w Płocku.

Ks. prałat Kazimierz Jan Śniegocki (13.VIII.1931 - 31.I.2011)

w parafii (XII.1977 - 7.IX.1986)


Urodził się 13 sierpnia 1931 roku w Radzanowie n/Wkrą. 2 lutego otrzymał święcenia diakonatu a 15 czerwca 1957 roku święcenia kapłańskie w Płocku. Był wikariuszem w Pułtusku. W roku 1959 został przeniesiony najpierw na wikariusza do Rypina, a w 1963 roku do parafii Płońsk. Od 1965 roku był referentem, wydziału duszpasterskiego d/s młodzieży żeńskiej, pracownikiem kurii diecezjalnej.

W 1965 roku został wikariuszem w Krysku, gdzie nie było proboszcza. W tym samym roku został tam proboszczem. Dekretem biskupim z 22 lutego 1968 roku został powołany do Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. W 1975 roku księdza Kazimierza Śniegockiego mianowano wice-dziekanem dekanatu płońskiego. W grudniu 1977 roku został proboszczem parafii Zegrze w Woli Kiełpińskiej.

7 września 1986 roku został mianowany proboszczem parafii świętego Wojciecha w Nasielsku, gdzie pracuje do dziś. W 1987 roku został dziekanem dekanatu nasielskiego. Swoją pracę w parafii Zegrze opisał w Kronice Parafialnej. W 1985 roku otrzymał godność kanonika honorowego kapituły pułtuskiej, w następnym roku godność kanonika gremialnego kapituły kolegiackiej pułtuskiej, a następnie prałata. Zmarł 31 stycznia 2011 r., o 755, w szpitalu ciechanowskim.

Więcej na temat życia i pracy ks. Kazimierza w naszej parafii można znaleźć pod tym linkiem


Pogrzeb ks. prałata Kazimierza Śniegockiego - przez 9 lat proboszcza w naszej parafii - zdjęcia


Więcej zdjęć z pogrzebu można obejrzeć na stronie par. św. Wojciecha w Nasielsku



Ks. kanonik Mieczysław Zdanowski (24.VII.1936 - )

w parafii jako proboszcz (X.1986 - 31.VI.2009)

w parafii jako rezydent (31.VI.2009 - )


Mieczysław Zdanowski urodził się 24 lipca 1936 roku w Balinie w parafii Żałe w Dekanacie Rypińskim. Jego rodzicami byli Antoni i Jadwiga z domu Tomaszewska. Tuż przed wybuchem wojny rodzice przeprowadzili się do Osieka w dekanacie Rypińskim. Zaraz potem ojciec został powołany do wojska a po załamaniu się frontu trafił do niewoli niemieckiej z której został wyzwolony dopiero w 1945 r. przez Amerykanów pod Hanowerem. Przez całą wojnę mieszkał z mamą i młodszą siostrą u dziadków Tomaszewskich.

Do szkoły podstawowej od razu do II klasy poszedł w Osieku w 1945 r. Liceum zaczął w 1951 r. a maturę zdał w 1955 roku i od razu wstąpił do seminarium. Święcenia kapłańskie otrzymał 11 czerwca 1961 roku w Płocku. Jako neobrezbiter został wikariuszem w Makowie Mazowieckim w parafii św. Józefa. W 1963 roku został skierowany do Żuromina do parafii św. Antoniego z Padwy. Ponad rok pracował sam zastępując proboszcza księdza Kazimierza Żbikowskiego, przebywającego w USA. Z tamtąd po pięciu latach pracy w 1968 roku przeniesiony został do najstarszej parafii płockiej tzw. "fary" pw. św. Bartłomieja w Płocku. Tam przez 9 lat pracował w filialnej kaplicy cmentarnej pw. św. Elżbiety.

ks. kan. Tadeusz Wołowiec

(w parafii od 19.VII.2009 -31.VIII.2014 r. )

Tadeusz Wołowiec urodził się 12 czerwca 1951 r. w parafii pw. św. Trójcy w Krajkowie w dekanacie Raciążskim, w powiecie Płońskim. w województwie mazowieckim. Kościół parafialny nosi wezwanie św. Stanisława Kostki, patrona młodzieży. Z tej samej parafii pochodzi ks. Wawrzyniec Ulanowski wyświecony w 1958 r. i ks. Józef Wołowiec (brat ojca ks. Tadeusza) Marianin. wyświęcony w 1955 roku.


Anna i Marian Kurtyczowie - "Zegrze-Wola Kiełpińska. Dzieje parafii i okolic" oraz


ks. Saturnin Wierzbicki - "Byli naszymi duszpasterzami"


ks. Michał Marian Grzybowski - Duchowieństwo diecezji płockiej, wiek XIX tom 3 i 4, oraz wiek XX, tom 1, cz. 1 i 2,




 
Wyszukiwarka

Czas ucieka






wieczność czeka

wschód słońca 05:40 UT,
zachód słońca 16:00 UT
okr. zimowy +1h; okr. letni +2h
Dziś jest: 52 dzień i 9 tydzień r.
do końca roku pozostało 313 dni
Imieniny obchodzą:
Eleonora, Feliks, Kiejstus
Twoje IP: 50.16.113.179
jesteś gościem wyświetlono razy obecnie jest gości
© by Marian Kurtycz
Ostatnia aktualizacja strony
09.01.2017

Ministatystykę zainstalowano 1.I.2016 r.
Witryna powstała 1 maja 2011 r. w dniu beatyfikacji Papieża Jana Pawła II